Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014

«ΟΠΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΑΤΑ ΜΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ… Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΓΕΝΙΚΕΥΕΤΑΙ..» - ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ π. ΔΑΝΙΗΛ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ (+1929)


Ασκηταριό στα Κατουνάκια.
«Εάν αι νηστείαι, αι προσευχαί, αι αγρυπνίαι και αι διορισθείσαι της Εκκλησίας ακολουθίαι και λοιπαί ιεραί τελεταί ήσαν μόνο τύποι απλοί και νομοθεσίαι ασήμαντοι και ουχί συστατικά της στενής και τεθλιμμένης οδού, διατί άπασα η χορεία των της Εκκλησίας Αγίων Πατέρων αυτά ταύτα ενστερνίσθη και άχρι τέλους εφύλαξεν ;

Όπου πολιτεύεται δυστυχώς το νέον κήρυγμα κατά μίμησιν του Ευρωπαϊκού συρμού και αποδοκιμάζονται αι διατάξεις της Εκκλησίας και αποκαλούνται ως απλοί τύποι οι θεσμοί της νηστείας και των λοιπών εκκλησιαστικών τελετών, βλέπομεν μετά βαθείας λύπης ότι εγενικεύθη η διαφθορά, οι νέοι και αι νεάνιδες εξευρωπαίσθησαν, η αιδώς και το σέβας προς τους γονείς εξέλιπεν, η αθεοφοβία αδιάντροπη οδεύει, τα πάθη της σαρκός ακατάσχετα και διατί όχι ; αφού η αναιδής γύμνωσις του γυναικείου φύλου, προκαλεί επισήμως τον οίστρον και την ακολασίαν…..».


ΠΗΓΗ : ΦΩΝΗ ΕΞ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑ», τευχ. 65-67, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1996, σ. 179.

ΦΩΝΗ ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ - «ΜΗ ΜΕΙΝΗΣ ΩΔΕ, ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΝ ΟΙΚΑΔΕ ΚΑΙ ΠΟΙΜΑΝΕ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΜΟΥ» - ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΩΝ π. ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ


Το Θεοβάδιστο όρος Σινά.
…Όταν απήλθον εις προσκύνησιν του Θεοβαδίστου όρους Σινά και ανήλθον εις το όρος Χωρήβ εισήλθον εις το σπήλαιον του Προφήτου Ηλιού και εδεόμην του Κυρίου να ευδοκήσει να κατοικήσω εκεί μόνος μόνω τω Θεώ.

Ήκουσα φωνής εκ τρίτου λεγούσης. μή μείνης ώδε. Επίστρεψον οίκαδε και ποίμανε τα πρόβατά μου.

Φοβούμενος εναντιωθήναι τω θελήματι του Θεού, άκων και μη βουλόμενος, επέστρεψα. Από τότε και η προς την έρημον ορμή και έφεσις κατεστάλη. ουκ εσβέσθη όμως, αλλ΄ ανάπτει. Ου θέλω δε ποιήσαι το θέλημα το εμόν, αλλά το θέλημα του Ουρανίου Πατρός, ον ικετεύω θερμώς και διηνεκώς αξιώσαι με, τον ανάξιον, καν εν τω γήρατι και εν βραχύ επαπολαύσαι της ποθουμένης μοι ησυχίας.

ΠΗΓΗ : «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑ», τευχ. 40-42, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ-ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1991, σ. 182.

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Η ΘΕΩΣΙΣ ΩΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ – ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΨΑΝΗ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ Ι.ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ



Το θέμα του προορισμού της ζωής μας είναι πολύ σοβαρό, διότι αφορά το σπουδαιότερο ζήτημα δια τον άνθρωπο : Για ποιό σκοπό ευρισκόμαστε πάνω στη γη. Αν ο άνθρωπος τοποθετηθεί σωστά στο θέμα αυτό, αν εύρη το πραγματικό του προορισμό, τότε μπορεί να τοποθετηθεί σωστά και στα επί μέρους και καθημερινά ζητήματα της ζωής του, όπως είναι οι σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους, οι σπουδές του, το επάγγελμά του, ο γάμος, η απόκτησις και ανατροφή των παιδιών. Αν όμως δεν τοποθετηθεί σωστά σ΄ αυτό το βασικό θέμα, τότε θα αποτύχει και στους επί μέρους σκοπούς της ζωής. Διότι τι νόημα μπορούν να έχουν οι επί μέρους σκοποί, όταν στο σύνολό της η ανθρωπίνη ζωή δεν έχει νόημα ;

Ήδη από το πρώτο κεφάλαιο της Αγίας Γραφής δηλώνεται ο σκοπός της ζωής μας, όταν ο ιερός συγγραφεύς μας λέγει ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο «Κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωσιν» Του. Διαπιστώνουμε έτσι την μεγάλη αγάπη που έχει ο εν Τριάδι Θεός για τον άνθρωπο. Δεν τον θέλει απλώς ένα ον με κάποια χαρίσματα, κάποια προσόντα, κάποια ανωτερότητα από την υπόλοιπη κτίση, αλλά τον θέλει Θεό κατά χάριν.

Ο άνθρωπος φαίνεται εξωτερικά ότι είναι μια βιολογική απλώς ύπαρξις όπως τα άλλα έμβια όντα, τα ζώα. Είναι βέβαια ζώον, αλλά «ζώον…….τη προς Θεόν νεύσει θεούμενον», όπως χαρακτηριστικά λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (Λόγος εις τα Θεοφάνεια, MPG 36, 324, 13). Είναι το μόνο ον που ξεχωρίζει απ΄ όλη την δημιουργία, το μόνο που μπορεί να γίνει Θεός.

Το «κατ΄ εικόνα» σημαίνει τα χαρίσματα που έδωσε ο Θεός μόνο στον άνθρωπο, ξεχωριστά απ΄ όλα τα πλάσματά Του, ώστε να αποτελεί εικόνα του Θεού. Αυτά τα χαρίσματα είναι : Ο λογικός νους, η συνείδησις, το αυτεξούσιο, δηλ. η ελευθερία, η δημιουργικότης, ο έρως και ο πόθος του απολύτου και του Θεού, η προσωπική αυτοσυνειδησία και ό,τι άλλο κάνει τον άνθρωπο να είναι υπεράνω όλης της λοιπής δημιουργίας των έμβιων όντων και τον κάνει να είναι άνθρωπος και προσωπικότης. Ό,τι δηλ. κάνει τον άνθρωπο πρόσωπο, αυτά είναι τα χαρίσματα του «κατ΄ εικόνα».

Έχοντας το «κατ΄ εικόνα» καλείται ο άνθρωπος να αποκτήσει το «καθ΄ ομοίωσιν», δηλ. την θέωση. Ο Δημιουργός, Θεός κατά φύσιν, καλεί τον άνθρωπο να γίνει Θεός κατά Χάριν.

Εδόθησαν λοιπόν από τον Θεόν τα χαρίσματα του «κατ΄ εικόνα» στον άνθρωπο για να φθάσει πολύ υψηλά, να πετύχει με αυτά την ομοίωσή του με τον Θεό και Πλάστη του, να έχει μία όχι εξωτερική, ηθική σχέση μαζί Του, αλλά μία προσωπική ένωση με τον Δημιουργό του.

Είναι ίσως πολύ τολμηρό ακόμη και να λέγομαι και να σκεπτόμαστε, ότι σκοπός της ζωής μας είναι να γίνουμε θεοί κατά Χάριν. Όμως η Αγία Γραφή και οι Πατέρες της Εκκλησίας δεν μας το απέκρυψαν.

Υπάρχει δυστυχώς άγνοια στους ανθρώπους εκτός της Εκκλησίας, αλλά και σε πολλούς μέσα στην Εκκλησία. Διότι νομίζουν ότι σκοπός της ζωής μας είναι, στην καλύτερη περίπτωση, απλώς η ηθική βελτίωσή μας, το να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Ενώ από το Ευαγγέλιο, από την Παράδοσης της Εκκλησίας και από τους Αγίους Πατέρας, μας παραδίδεται ότι σκοπός της ζωής μας δεν είναι αυτό. Το να γίνει δηλ. ο άνθρωπος μόνο καλύτερος απ΄ ό,τι είναι, ηθικότερος, δικαιότερος, εγκρατέστερος, προσεκτικότερος. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν, αλλά δεν είναι ο μεγάλος σκοπός, ο τελικός σκοπός, για τον οποίον ο Πλάστης και Δημιουργός μας έπλασε τον άνθρωπο. Ποιός είναι αυτός ο σκοπός ; Η Θέωσις. Το να ενωθεί ο άνθρωπος με τον Θεό, όχι με ένα εξωτερικό ή συναισθηματικό τρόπο, αλλά οντολογικά, πραγματικά.

Τόσο υψηλά τοποθετεί η ορθόδοξος ανθρωπολογία τον άνθρωπο. Αν συγκρίνουμε τις ανθρωπολογίες όλων των φιλοσοφικών, κοινωνικών, ψυχολογικών συστημάτων με την ορθόδοξη ανθρωπολογία, θα διαπιστώσουμε πολύ εύκολα πόσο πτωχές είναι, πόσο δεν ανταποκρίνονται στο μεγάλο πόθο του ανθρώπου για κάτι πολύ μεγάλο κι αληθινό στην ζωή του.

Επειδή ο άνθρωπος είναι «κεκελευσμένος θεός», έχει δηλ. πλασθεί για να γίνει Θεός, αν δεν ευρίσκεται στην πορεία της θεώσεως, αισθάνεται ένα κενό μέσα του, ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά. Δεν χαίρεται, ακόμη και όταν κι όταν προσπαθεί να καλύψει το κενό με άλλες δραστηριότητες. Μπορεί να ναρκώνει τον εαυτό του, να κατασκευάζει ένα κόσμο φανταχτερό αλλά ταυτόχρονα πτωχό, μικρό, περιορισμένο, και να εγκλωβίζεται, να φυλακίζεται μέσα σ΄ αυτόν κι ο ίδιος. Μπορεί να οργανώνει έτσι την ζωή του, ώστε να μη μένει ποτέ σχεδόν ήσυχος, μόνος με τον εαυτό του. Μπορεί με τους θορύβους, την ένταση, την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, την συνεχή πληροφόρηση για ο,τιδήποτε., να προσπαθεί σαν με ναρκωτικά να ξεχάσει, να μη σκέφτεται, να μη ανησυχεί, να μη θυμάται ότι δεν πορεύεται σωστά, ότι έχει ξεστρατίσει από τον σκοπό του.

Τελικά όμως δεν αναπαύεται ο ταλαίπωρος σύγχρονος άνθρωπος, έως ότου εύρη αυτό το κάτι άλλο, το ανώτερο που υπάρχει πράγματι στην ζωή του, το αληθινά όμορφο και δημιουργικό.

ΠΗΓΗ : ΑΡΧΙΜ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΨΑΝΗ (+) ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ Ι.ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Η ΘΕΩΣΙΣ ΩΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2005, σ. 12 κ.ε.  

Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΠΙ ΘΥΡΑΙΣ – ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ π. ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ


"Και ελύθησαν οι τέσσερις Άγγελοι...",Αποκάλυψη του Ιωάννη 9,15 -
τοιχογραφία στον νάρθηκα της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας. 
… Σε ασέβεια και σκότος ευρίσκονται οι άνθρωποι……. Όπου πηγαίνει κανείς, βλέπει σατανάδες και λιγότερο ανθρώπους. Η οργή του Θεού θα έλθει παντού, διότι οι άνθρωποι εσκληρύνθησαν, έπαθαν αναισθησία. Ό,τι τους πει ο σατανάς όλα τα κάνουν. Ακούν το σατανάν και δεν ακούν τον Ευεργέτη και Σωτήρας του, τον Ποιητήν και Θεόν τους Ιησούν Χριστόν. Άνθρωποι φοβούμενοι τον Θεόν είναι ολίγοι……..

… Πολλοί των ανθρώπων «καυχώνται εν ταις αμαρτίαις αυτών» ενώ θα έπρεπε να αισχύνωνται. Επλεόνασε η ασέβεια και η ακολασία και υπάρχει έλλειψις καθαράς πίστεως και αγάπης. Η οργή του Θεού, η μεγάλη και φοβερά, ευρίσκεται επί θύραις δια την ψύξιν της αγάπης των πολλών, του πλήθους των ανομιών μας και την πολλήν καταφρόνησιν μας εις τον Νόμον και τας εντολάς του Θεού.

Ο Θεός παιδεύει εξ αγάπης δια να μας εμποδίσει από την αμαρτία και οδηγήσει σε μετάνοια. Συγχρόνως δε δια να συγκρατήσει και τους καλούς να μη συμπαρασυρθούν εις την κακίαν με την ατιμωρησία των φαύλων και ασεβών. Κρούει δε τον κώδωνα του κινδύνου δια να εξυπνήσει και τους άλλους τους μακράν ευρισκομένους, δια να μετανοήσουν και να μη πάθουν τα όμοια. Δια δε της αγάπης, της προσευχής και των δακρύων της μετανοίας, θα αποσοβήσουμε τον κίνδυνον που διατρέχουμε.

… Η σημερινή γενεά, ως επί το πλείστον, συνήθισε μόνον να αναγινώσκει, ουχί και να ποιεί. Δια το πληθυνθήναι την ανομίαν, είπεν ο Κύριος, προφητεύων την κατάστασιν της σημερινής πονηράς γενεάς, ψυχήσεται η αγάπη των πολλών.

Οι της σημερινής πονηράς γενεάς άνθρωποι επωρώθησαν, εσκοτίσθησαν, ετυφλώθησαν, εκωφώθησαν, παρεφρόνησαν, εγένοντο ως τα είδωλα των εθνών… Όμοιοι, λοιπόν, τοις αψύχοις ειδώλοις καταντήσαμεν πάντες εκτός σπανίων εξαιρέσεων. Ύλη, αργύριον και χρυσίον, φιλαργυρία, φιλοπλουτία, σαρκολατρεία, φιληδονία, ασωτία, ακαθαρσία, υπερβαίνουσα την των χοίρων τοιαύτην. Προσπαθεί ο Πανάγαθος και Πολυεύσπλαχνος Θεός με διαφόρους παιδείας να μας ανοίξει τα μάτια, τα αυτιά, να μας διορθώσει. Ημείς ουδόλως βλέπομεν, ουδόλως ακούομεν, χείρονες του Φαραώ εγενόμεθα, διότι εις κάθε πληγήν όχι μόνον δεν μετανοούμεν, αλλά με περισσοτέραν προθυμίαν, αλματωδώς προς την αμαρτίαν τρέχομεν. Μεγάλη οργή παρά Κυρίου έρχεται, η οποία μεγάλον αφανισμόν θα προξενήσει εις όλην την οικουμένην…

ΠΗΓΗ : ΨΥΧΟΣΩΤΗΡΙΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ, εκδ. «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ», ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, σσ. 71-73.

ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΔΙΑ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ – ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ π. ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ



Η Αγία Τριάς - Τοιχογραφία στην Ιερά Μεγίστη
Μονή Βατοπαιδίου.
…Αλλά από όσα επάθαμε δεν εμάθαμε να μετανοήσωμε. Ο θεοκήρυξ Απόστολος Παύλος, λέγει : «πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν, πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας ;» (Εβραίους 2, 2-3).

Ο ίδιος ο Κύριος λέγει : «ἐὰν μὴ μετανοῆτε, πάντες ὡσαύτως ἀπολεῖσθε» (Λουκά 13, 3). Και διά του Προφήτη Ησαΐα λέγει : «καὶ ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου, τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε·  ἐὰν δὲ μὴ θέλητε, μηδὲ εἰσακούσητέ μου, μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα» (Ησαΐας 1, 19-20).

Καλόν και φρόνιμον είναι, πριν αρχίσει η δικαιοσύνη του Θεού, πριν έλθει η ερχομένη ρομφαία, η μεγάλη οργή του Θεού, η οποία έρχεται συνήθως, ως λέγει ο Απόστολος Παύλος, επί τους υιούς της απειθείας, να ποιήσωμεν το θέλημα του Κυρίου, να επιστρέψωμε προς τον Θεόν, διά μετανοίας και εξομολογήσεως, ως του Νινευίτας και λοιπούς αμαρτωλούς μετανοήσαντας, να ενώσουμε την διηρημένη Εκκλησία…

Ωσαύτως πρέπει να απομακρύνουμε της Εκκλησίας τους γυναικοπροσώπους, ξυρισμένους, παντελονοφόρους και όλους τους κληρικούς, οι οποίοι καταφρονούν τους ιερούς και Αποστολικούς κανόνες ως και τας πατρικάς Παραδόσεις. Απαγορεύσωμε την είσοδο εις τας Εκκλησίας ιδίως κατά τας Ακολουθίας και Λειτουργίας, των ασέμνως ενδεδυμένων ανδρών και γυναικών διά να έλθει η Χάρις, η ευλογία και το έλεος του Θεού εφ΄ ημάς, την Εκκλησίαν και το Έθνος, ίδωμεν ημέρας αγαθάς, αξιωθώμεν δε και των αιωνίων αγαθών και της Βασιλείας των Ουρανών…

ΠΗΓΗ : ΨΥΧΟΣΩΤΗΡΙΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ, εκδ. «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ», ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, σσ. 75-76.

ΘΑ ΣΩΘΟΥΝ ΜΟΝΟΝ ΟΣΟΙ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΥΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΙΒΩΤΟ, ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ – ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ π. ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ


H Εκκλησία, ψηφιδωτό από τη Βασιλική της Αγίας Σαβίνης, 5ος αιών. 
Καθώς την εποχή του Νώε ο κατακλυσμός εσάρωσε και καταπόντισε όλο το ανθρώπινο γένος, εκτός του δικαίου Νώε, της οικογένειάς του και των ζώων που ήσαν στην κιβωτόν, έτσι και τώρα ο κατακλυσμός της αμαρτίας, της διαφθοράς, της ακολασίας, της απιστίας, της ασέβειας, απειλεί όλους να συμπαρασύρει και καταποντίσει. Θα σωθούν μόνον όσοι θα καταφεύγουν στην πνευματική κιβωτό, την Εκκλησία. Ο άγιος Κύριλλος μας λέγει. όσοι απομακρύνονται από την Εκκλησία και τα Θεία Μυστήρια, εχθροί του Θεού και φίλοι του διαβόλου γίνονται. Όποιος βρίσκεται μέσα στην Εκκλησία, δεν χάνεται.

ΠΗΓΗ : ΨΥΧΟΣΩΤΗΡΙΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ, εκδ. «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ», ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, σελ. 65.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΟΥ – ΟΠΤΑΣΙΑ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ π. ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ



Σεβάσμιος Ιερομόναχος ηλικίας 97 ετών (ο μακαριστός π. Φιλόθεος Ζερβάκος), είχε μάθει ότι θα ελάμβανε εις Αθήνας Σύνοδος των Αρχιερέων και παρακαλούσε τον Θεόν από την κλίνην της ασθενείας του να τους δώσει φώτισιν να ειρηνεύσωσιν. Να γίνει μία η Εκκλησία όπως ήταν. Εζητούσε δε από τον Θεόν πληροφορίαν ότι θα ειρηνεύσει η Εκκλησία δια να αποθάνει ευχαριστημένος. ‘Ηταν παραμονή της Κυριακής της Ορθοδοξίας του 1980. Την νύκτα εκείνη ελπίζοντας ότι κάτι θα εγίνετο με την μεσιτεία των Αγίων, είδε ότι ευρέθη εις μίαν εκκλησίαν διαφορετικήν όμως από αυτές που έχουμε. Και ενώ προσηύχετο θερμώς, ιστάμενος τις την θύραν, είδε και εξήλθε από το ιερόν ένα πουλάρι – γαϊδουράκι εστολισμένον και εκάθισεν εις τα πρόθυρα της Ωραίας Πύλης. Ελυπήθη πολύ και είπε. κάποιο κακό θα γίνει στην Εκκλησία. Ήκουσε δε φωνή που έλεγε, ότι αυτοί δεν είναι Εκκλησία του Θεού, αλλά του σατανά. Η Εκκλησία του Θεού γεννά ανθρώπους του Θεού, υιούς και παιδιά του Θεού, και η εκκλησία του σατανά γεννά παιδιά του σατανά, σατανάδες.

Ο Θεός, ετόνισε, ο σεβάσμιος αυτός της Εκκλησίας του Χριστού άξιος κληρικός, δεν εγκαταλείπει την Εκκλησίαν Του. εκείνους δε που τον πολεμούν θα τους συντρίψει ως σκεύη κεραμέως. Εμακάρισε τους χριστιανούς εκείνους που μέχρι θανάτου θα μείνουν πιστοί εις την Ορθόδοξον πίστιν και ομολογίαν.

Κατόπιν εζήτησε να γίνει από τους ιερείς και μοναχούς μια παράκλησις δια την ειρήνην της Εκκλησίας………..

ΠΗΓΗ : ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ, «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑ», τευχ. 55-56, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1994, σ. 178 κ.ε.

ΧΡΙΣΤΟΜΙΜΗΤΗ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΥΠΑΚΟΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ π. ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ



Τα επιμάνικα της Αρχιερατικής στολής του Αγίου Νεκταρίου, απόκεινται στο Κελλί του Αγίου Νικολάου στο Μπουραζέρη.

Στον θεραπευθέντα θαυματουργικώς τετραπληγικό Σταύρο Καλκανδή, στις 26 Αυγούστου 1979, έγραψε : Εζήτησα δια προσευχής ενίσχυσιν από τον Ουράνιον Πατέρα Θεόν διά να έλθω εις την τελετήν των εγκαινίων του Πανσέπτου Ναού του Αγίου Νεκταρίου, τον οποίον ωκοδομήσατε εις την ιδιαιτέραν πατρίδα σας, Νεάπολιν της Μονεμβασίας, διά την θαυματουργικήν θερπαπείαν της παραλύσεως, την οποίαν ο Άγιος σας εχάρισεν. Αλλά από τον Ουράνιον Πατέρα έλαβον απάντησιν. η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται. Κατέφυγον εις τον πνευματικόν μου Πατέρα, Άγιον Νεκτάριον, και έλαβον την ιδίαν απάντησιν, ότι. και εις εμέ η δύναμις του Θεού εν ασθενεία ετελειώθη, και εις πάντας τους δούλους Του. Μή ζήτει περισσότερον. Υπακοή Φιλόθεε……

Τούτου ένεκεν αναγκάζομαι να σας πληροφορήσω να μή στείλετε ελικόπτερον να με μεταφέρει. Θα παρακολουθήσω την τελετήν νορεώς. Ει και απών τω σώματι θα είμαι παρών τω πνεύματι…

ΠΗΓΗ : ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΦΙΛΟΘΕΟ ΖΕΡΒΑΚΟ – ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 11 ΜΑΪΟΥ 2014, εκδ. «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ», σσ. 72-73. 

H ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΦΟΡΟΝ ΑΜΑΡΤΙΑΣ – ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ π. ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ



Ιερά Σκήτη Προφήτη Ηλία.

Ακριβώς σήμερον η ανθρωπότης και ιδίως η Ευρώπη πληρώνει τον φόρον της αμαρτίας, της παρακοής προς τον Θεόν, της παραβάσεως και καταφρονήσεως των Θείων εντολών, και περισσότερον η Ελλάς. Ο Θεός έδωκεν νόμον, παραγγελίας και κανόνας δια των Αγίων Αυτού Αποστόλων να νηστεύουν οι χριστιανοί Τετάρτας, Παρασκευάς και τας Τεσσαρακοστάς, οι άνθρωποι όμως περιφρονήσαντες τον Θεόν και καταφρονήσαντες τας παραγγελίας Του, έτρωγον ασυνειδήτως και αδιακρίτως, μερικοί δε τελείως ασεβείς και την μεγάλην εβδομάδαν, όχι μόνον λαϊκοί, αλλά και μερικοί κληρικοί. Τώρα ο Θεός μας οργίσθη, και χωρίς να θέλωμεν νηστεύομεν, όχι μόνον από κρέατα, ψάρια, τυρί, γάλα και λάδι, αλλά νηστεύουμε και από ψωμί, όσπρια και φρούτα. Αλλά δεν είναι μόνον η καταφρόνησις την οποίαν οι άνθρωποι έκαμαν εις την νηστείαν, γενικώς εις όλας τας εντολάς του Θεού, εκτός ολίγων εξαιρέσεων, εγένοντο καταφρονηταί. Η ασέβεια, η απιστία, η βλασφημία, η πλεονεξία, η αδικία, η υποκρισία, η δολιότης, το ψεύδος, η συκοφαντία και ιδίως η ακολασία υπερπλεόνασαν και υπερεπερίσευσαν.

Δι΄ όλας αυτάς τας αμαρτίας ο πανάγαθος και πολυεύσπλαχνος Θεός επί πολύ καιρόν μας υπέμεινε δίδων καιρόν εις τους ανθρώπους μετανοίας, αλλ΄ οι άνθρωποι τον πλούτον της χρηστότητος, της ανοχής και μακροθυμίας του Κυρίου ηγνόησαν, νομίσαντες ότι ο Κύριος καθεύδει ή ότι δεν βλέπει, και μερικοί, τελείως άφρονες, ενόμισαν ότι δεν υπάρχει Θεός και εξετράπησαν της ευθείας οδού. Αλλά ο Θεός είναι παντού παρών, πάντα ορά, πάντα γινώσκει και τα κρύφια της καρδιάς, και παιδεύει τους αμαρτάνοντας και παραβάτας των Θείων εντολών Του. Πολλές φορές αργεί να τιμωρήσει, αλλ΄  ουδέποτε λησμονεί…

Όσες θλίψεις και στενοχωρίας και στερήσεις και φόβους δοκιμάζει η ανθρωπότης, όλα είναι οψώνια της αμαρτίας. Και εάν δεν υπήρχον και ολίγοι δίκαιοι και εκλεκτοί ίσως ο Θεός να έρριπτε φωτιά όπως εις τα Σόδομα και Γόμμορα να κατέκαιε τον κόσμον. Ελπίζω τα παθήματα να γίνουν μαθήματα, να συνέλθει, να μετανοήσει η ανθρωπότης, και τότε θα πάψει ο θυμός του Κυρίου, θα γίνει ειρήνη, γαλήνη και ευτυχία εις όλον τον κόσμον, θα γίνει μια ποίμνη και ένας ποιμήν. Είθε να αξιωθώμεν να γίνει εις τα ημέρας μας…

ΠΗΓΗ : ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΣ, τευχ. Α΄, εκδ. «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ», ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1997, σσ, 39-41.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΥΝ ΔΙΟΤΙ ΕΣΚΛΗΡΥΝΘΗΣΑΝ – ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ


Τιμωρίες των αμαρτωλών στην κόλαση (τοιχογραφία - Ι.Μονή
Προφήτη Ηλία - Melnica Σκοπίων). 
Οι άνθρωποι αναισθητούν, διότι εσκληρύνθησαν και επωρώθησαν ωσάν τους Εβραίους, που εσταύρωσαν τον Χριστόν, και ωσάν τον Φαραώ. και, όπως εκείνοι κατεστράφησαν, ούτω και οι ασεβείς και οι άνομοι και οι διεφθαρμένοι θα απολεσθούν, άλλοι εκ του πολέμου, άλλοι εκ της πείνης, άλλοι από ασθενείας και άλλοι από θηρία. Και οι μεν ασεβείς, οι άδικοι και οι παράνομοι, εάν δεν μετανοήσουν, θα παραπεμφθούν εις τα αιώνια κολαστήρια, οι δε δίκαιοι θα δοκιμασθούν με τας θλίψεις, ως ο χρυσός εις το χωνευτήριον, και θα απέλθουν εις τας αιωνίους αναπαύσεις, και οι ολίγα εδώ παιδευθέντες  μεγάλα ευεργετηθήσονται εκεί, διότι θα συμβασιλεύσουν με τον Χριστόν αιωνίως αγαλλόμενοι. οι δε άδικοι και ασεβείς θα καταδικασθούν εις την αιώνιον κόλασιν μαζί με τον πατέρα τους τον διάβολον, του οποίου τα έργα εποίησαν. Ημείς, αγαπητέ, ας ποιήσωμεν τας εντολάς του Κυρίου μας, ας Τον αγαπήσωμεν με όλην μας την ψυχήν και την καρδίαν, ας μη μας χωρίση τίποτε από την αγάπην Του, ούτε θλίψις, ούτε στενοχώρια, ούτε πείνα, ούτε γυμνότης, ούτε κίνδυνος, ούτε θάνατος, ούτε πόλεμος ! Και ας είμεθα πάντοτε έτοιμοι, δια της μετανοίας και εξομολογήσεως.

ΠΗΓΗ : ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΣ, τευχ. Α΄, εκδ. «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ», ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1997, σελ. 6.

«ΑΚΡΑΤΗΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΚΛΗΡΟΣ ΤΡΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑΝ» - ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΩΝ π. ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ



……… Ο κόσμος όλο εις το πονηρόν τρέχει, σαν αμαρτωλός εις την αμαρτίαν. Ακράτητοι είναι οι άνθρωποι, και λαός και κλήρος σαν τα αχαλίνωτα άλογα τρέχουν στην αμαρτίαν. ούτε συλλογίζονται Θεό, θάνατο, κρίση και ανταπόδοση. μόνον για την ύλη, για το σώμα, για τας ηδονάς, για τις τιμές. Για την ψυχήν, για τον Θεόν, για την αρετήν τίποτε. Πολλοί ολίγοι είναι εκείνοι που έχουν αληθινά ενδιαφέροντα, και ίσως χάριν αυτών των ολίγων κρατεί ο Θεός τον κόσμον.

Μεγάλη οργή θα έλθει δια τα πολλά κακά που γίνονται, ιδίως δια τας ασελγείας και εκτρώσεις που κάμνουν οι γυναίκες. Τόσο μεγάλο κακό στον κόσμο δεν έγινε σε καμιά εποχή, να σκοτώνουν 6 – 10 παιδιά οι μητέρες και να μην αισθάνονται καθόλου τύψεις συνειδήσεως, που, εάν είχαν λίγο ίχνος μετανοίας και συναισθήσεως, έπρεπε να ανοίξουν τάφους και να μπουν μέσα να βασανίζονται, αλλά μένουν αναίσθητες. Εξομολογούνται καμιά φορά, αλλά χωρίς μετάνοια. Επίσης και που περπατούν άνδρες και γυναίκες ημίγυμνοι, περισσότερον αι γυναίκες, και αυτό δεν είναι δυνατόν να το υπομείνει ο Θεός….. Δεν είναι ποτέ δυνατόν ο Θεός, ο οποίος πάντοτε την αμαρτίαν την τιμωρεί να αφήσει τόσα κακά να γίνονται χωρίς τιμωρίαν…..

ΠΗΓΗ : ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ ΣΟΦΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ, «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑ», τευχ. 62-63, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1995, σ. 131 κ.ε.