Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2019

Ένα κείμενο για τους πολέμιους της Πίστης μας


Η πίστη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που μπορεί να εξασφαλίσει ένας άνθρωπος στην επίγεια ζωή.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς-Στον θεολόγο Κ.Ι.
Γιατί φοβήθηκες; Ξεσηκώθηκαν οι φτωχοί εναντίον του πλούτου σου κι εσύ φοβήθηκες! Ανέκαθεν ήταν έτσι, οι φτωχοί να βλέπουν τους πλούσιους με δυσαρέσκεια. Η πίστη σου είναι ο πλούτος σου.
Η χριστιανική σου πίστη περιλαμβάνει τον ουρανό και την αιωνιότητα και τη χαρά και το φως και τους αγγέλους και το τραγούδι. Και εκείνοι που είναι χωρίς όλα αυτά εξεγείρονται εναντίον σου, του αληθινά πλούσιου. Εάν αυτοί εξεγείρονταν, για να γίνουν και οι ίδιοι πνευματικά πλούσιοι σαν εσένα, τότε να χαιρόμασταν. Αλλά όχι∙ αυτοί θέλουν μόνο να φτωχύνουν εσένα. Σ’ αυτό έγκειται η διαφορά μεταξύ των εξεγειρόμενων εναντίον των κοσμικά πλουσίων και των εξεγειρόμενων εναντίον των πνευματικά πλουσίων.
Εκείνοι οι πρώτοι θά ‘θελαν να τους αφαιρέσουν τον πλούτο και να τον οικειοποιηθούν, ενώ αυτοί οι δεύτεροι να τον αφαιρέσουν και να τον πετάξουν.
Σ’ εκείνους τους πρώτους είναι συχνή η ανάγκη, καμιά φορά και η ζήλια, ενώ στους δεύτερους είναι η μοχθηρία. Και η μοχθηρία τρέφεται με το σκοτάδι της άγνοιας και στα στήθη της φέρει την τιμωρία για τον εαυτό της. Εάν μισείς τον μοχθηρό, τον τιμωρείς διπλά. Εάν τον φοβάσαι, τιμωρείς τον εαυτό σου. «μὴ πτυρόμενοι ἐν μηδενὶ ὑπὸ τῶν ἀντικειμένων», μας διδάσκει οι απόστολος αφού, λέει, «ἥτις αὐτοῖς μέν ἐστιν ἔνδειξις ἀπωλείας, ὑμῖν δὲ σωτηρίας, καὶ τοῦτο ἀπὸ Θεοῦ» (Φιλ. 1, 28). Ο Κύριος που βλέπει τα πάντα, βλέπει κι εσένα και τους αντιπάλους σου ασταμάτητα, από το πρωί έως το βράδυ και από το βράδυ έως το πρωί. Να σκέπτεσαι τον Κύριο και δεν θα φοβάσαι.
Ένας θαρραλέος νεαρός μου έγραφε πως παλεύει για την ψυχή του. «Όταν σκέπτομαι», λέει «τον Θεό δίπλα μου, ούτε καν φοβάμαι τον αντίπαλο∙ όμως μόλις η σκέψη μου για την εγγύτητα του Θεού απομακρυνθεί από μένα, με καταλαμβάνει ο φόβος». Και το πρόβατο αισθάνεται θαρραλέο δίπλα στον ποιμένα του. Πλησίασε κι εσύ δίπλα στον καλό Ποιμένα, τον Χριστό. Να προσεύχεσαι σ’ Αυτόν, να ανοίξει τα μάτια και την καρδιά στους αντιπάλους της πίστης, για να μπορέσουν να δουν, ότι αυτοί δεν είναι αντίπαλοι κανενός παρά μόνο του εαυτού τους. Για να μπορέσουν να δουν μόνο τη σωτηρία τους.
Ειρήνη σε σένα από τον Θεό.
*ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ, «Δεν φτάνει μόνο η πίστη… ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Β΄», Εκδόσεις «Εν Πλω»

Π. Ιουστίνος Πάρβου: «Η ζωή μας βρίσκεται στα χέρια του Θεού- Δεν θα πρέπει να μας φοβίζουν πόλεμοι και φοβερά γεγονότα…»


π. Ιουστίνος Πάρβου, ο «πρίγκιππας της Ορθοδοξίας»: «Η ζωή μας βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Δεν θα πρέπει να μας φοβίζουν πόλεμοι και φοβερά γεγονότα…»

«Οι νέοι θα τον βρουν το Θεό και θα βρουν και αυτούς που έζησαν εν πνεύματι και αληθεία αν ψάξουν, αν θελήσουν οπωσδήποτε να ζήσουν και αυτοί εν Αληθεία, μια ζωή με αξίες, καθαρή και άξια να πάει στην αιωνιότητα. Ο λόγος που πρέπει ν’ ακούγεται στο εσωτερικό της εκκλησίας είναι: πίσω στη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων και των Αγίων που εδόξασε ο Θεός με αγία λείψανα. Αυτοί είναι τα μοντέλα της Ορθόδοξης Εκκλησίας».
Η Λειτουργία και τα Μυστήρια θα δώσουν δύναμη στους χριστιανούς να αντιμετωπίσουν την πείνα και να προστατευτούν από παν κακό, ευρισκόμενοι υπό τη Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου. Να λέτε την Ευχή του Ιησού ή το τη Υπερμάχω. Στη φυλακή αυτές οι προσευχές μας έσωσαν και δεν υποχωρήσαμε μπροστά στο κόκκινο θηρίο.
Ο αληθινός χριστιανός δεν κοιτάει πότε θα έρθει ο πόλεμος ή δεν περιμένει να δει αν η βόμβα θα πέσει στο κεφάλι του, αλλά ψάχνει να δει πως θα θυσιαστεί για τον πλησίον του και για το Θεό. Ο αληθινός χριστιανός ψάχνει τη Βασιλεία των Ουρανών μέσα του και δε φοβάται τίποτα σε αυτόν τον πρόσκαιρο κόσμο. Γι αυτόν η λύπη είναι χαρά και ο Σταυρός Ανάσταση.
”Ο Θεός κατά κάποιον τρόπο μας δείχνει σημάδια για να ετοιμαστούμε. Εμείς όμως δεν δίνουμε σημασία. Η γενιά αυτή είναι τόσο τυφλωμένη από τα πάθη που ακόμη κι αν δουν βομβαρδισμούς ή οτιδήποτε άλλο δεν πρόκειται να μετανοήσουν… Ο Θεός μας στέλνει σημάδια για να έλθουμε ”εν εαυτώ” και να μετανοήσουμε. Να πάμε στους πνευματικούς για να εξομολογηθούμε, να κοινωνήσουμε με το σώμα και το αίμα του Χριστού για να πάρουμε δύναμη..”
Είμαστε τώρα ακριβώς όπως ήταν οι παλαιοί χριστιανοί μαζί με τα λιοντάρια στη Ρωμαϊκή αρένα. Να είσαι μέσα στην αρένα και να περιμένεις όπως κάνανε και οι παλαιοί Χριστιανοί να απελευθερώσουν τα λιοντάρια. Περιμένετε να σας σφάξουν, να σας κόψουν, δεν υπάρχει άλλη σωτηρία.
Ο πόλεμος είναι ανοικτός, πολεμάτε μέχρι το τέλος. Μη φοβείσθε. Όπως άρχισε ο Χριστιανισμός έτσι και θα τελειώσει, με πολύ πόνο και ταλαιπωρία. Σφραγίστε το Χριστιανισμό με το μαρτύριό σας.

*****
…Πρέπει να επιμένουμε στην εσωτερική εργασία. Όταν δεν ζούμε αυτά πού λέμε στην προσευχή, αυτές οι προσευχές είναι μάταιες. Μέχρι τώρα μπορούσαμε να ξεπερνάμε τις καθημερινές μας δυσκολίες κάνοντας κάποια επιφανειακά θρησκευτικά καθήκοντα, αλλά αυτό δεν θα είναι αρκετό για τούς καιρούς πού έρχονται. Αν δεν έχουμε συντετριμμένη καρδιά, δεν θα μπορούμε να αντέξουμε στα ψυχολογικά βασανιστήρια.
Θα έρθει εποχή πού μόνο αυτοί πού έχουν πείρα της χάριτος τού Θεού θα μπορέσουν να διακρίνουν το καλό από το κακό. Θα γίνουν φοβερές προδοσίες, γι’ αυτό προσευχηθείτε, προσευχηθείτε, για να μην πέσετε στην παγίδα της προδοσίας….

Δέκα χρόνια από την κοίμηση του πατρός Νικοδήμου Γρηγοριάτου




Πέρασαν ήδη δέκα χρόνια από την κοίμηση του πατρός Νικοδήμου, του μακαριστού φίλου και αδελφού μας Αγιορείτου μοναχού. Ένας από τους πολλούς μοναχούς της εκκλησίας μας που βίωσε την αρετή της υπακοής, μέσα κι έξω από την μονή της μετανοίας του στον κόσμο, το ίδιο. Πράγματι η υπακοή του ως αίμα πνευματικόν ζωοποιούσε όλη του την ύπαρξη και ως αλλήλων μέλη η ύπαρξή του όλη την κοινωνία. Όλοι θυμόμαστε πώς ξεκίνησε την ευλογημένη “εξορία” από το μοναστήρι του ο πατέρας Νικόδημος. Η ανυπόκριτη υπακοή που είχε μέχρι το τέλος της ζωής του στον χαρισματούχο γέροντά του, πατέρα Γεώργιο Καψάνη τον Γρηγοριάτη, καταφλέγει και τα εναπομείναντα ψεγάδια της ανυπακοής των πρωτοπλάστων που κουβαλά η ανθρώπινη φύση.
Μέσα από το σχέδιο του Θεού έρχεται να διακονήσει έως την τελευταία ρανίδα της υγείας και της υπομονής του την βασανισμένη και φιλάσθενη κυρία Χρυσούλα την μητέρα του.
Μαζί με αυτήν εκατοντάδες άνθρωποι αγκαλιάζονται από την πρόνοια του Θεού καθώς περνούν και δροσίζονται από το νέο επιπρόσθετο ασκητήριο και μετόχι του Αγίου Όρους στον Πειραιά. Η οικία του έγινε αναπάντεχα ένα από τα ασκητήρια που εγκαινίασε η χάρις του Θεού με την άφιξή του εκεί από την πρώτη κιόλας ημέρα.

Άλλη μία περίπτωση που έτυχε ένας μοναχός να βρίσκεται μέσα σε μια πόλη, θα ισχυριστεί κάποιος που δεν τον γνώρισε από κοντά. Άλλος ένας ολόφωτος φάρος, θα αντιλέξουμε εμείς σθεναρά που είχαμε την ευλογία να βρεθούμε δίπλα του εξιστορώντας τα θαυμαστά γεγονότα που βιώσαμε.
Όμως τι είναι εν τέλει και τι ρόλο έπαιξε ο π. Νικόδημος στην μεταξύ μας αγάπη κι επικοινωνία; Στην έμφυτη από τον Δημιουργό ψυχική ανάγκη των ανθρώπων για το οξυγόνο που δίδεται με την αναζήτηση του Θεού μέσω των Αγίων Γραφών και των αρετών; Ποιος ο ρόλος του στο ξεκαθάρισμα του ελπιδοφόρου ορίζοντος του Θεού από τα σύννεφα της απιστίας μας; Τι μας έμαθε ότι προσφέρει η ολοκληρωτική άφεση του πιστού ανθρώπου στην πανταχού παρών παρουσία του Θεού Πατέρα στην ζωή μας και εν συνεχεία σε όλον τον κόσμο.
Ο πατέρας Νικόδημος δεν ήταν απλά ένας ακόμα καλά διαβασμένος μοναχός που ήξερε να αποστηθίζει και να διδάσκει τις γραφές. Ο μοναχός Νικόδημος μιλούσε για τον Χριστό ζώντας και αναπνέοντας την Αγία Γραφή ή καλύτερα να πούμε εισέπνεε τον Χριστό. Η αποστολική διδαχή του λόγου του Θεού των είκοσι αιώνων μέσω των πατέρων, δεν τον αποξένωσε από την σύγχρονη ζωή της καθημερινότητας . Η Ορθόδοξη ζωή είχε γίνει ένα με το πνεύμα και το σώμα με τον νου και τις κινήσεις του. Η αδιάλειπτος ταπεινή προσευχή του με τον Κύριο υμών Ιησού Χριστό, του φανέρωνε συνεχώς τον ορθό τρόπο και δρόμο. Οι αρετές του δεν επισκίασαν ποτέ και σε καμία περίπτωση το θέλημα του Χριστού για τον κόσμο και τον άνθρωπο. Με σαφή τρόπο ζούσε και μεταλάμβανε έναν Υιό τον Θεάνθρωπο Χριστό, άρα κι έναν δρόμο πορείας προς τον Θεό Πατέρα, τον ορθόδοξο εν Αγίω Πνεύματι.
Οι αρετές που δεν του έλειπαν τον κοσμούσαν ως εργαλεία προς την πνευματική του αναζήτηση. Ήσαν έντονες φωτίζουσες διαχωριστικές γραμμές που υπενθύμιζαν τον διπλανό και αντίθετο καταστροφικό δρόμο των παθών. Έχοντας όμως τα ψυχικά μάτια κολλημένα στην οδό, οι διαχωριστικές γραμμές πάντα περνούσαν σε δεύτερη μοίρα για τον Νικόδημο. Ήσαν σχεδόν αχρείαστες, για τον έμπειρο εις στον αόρατο πόλεμο μοναχό. Εξάλλου ποιος λογικός άνθρωπος θα περπατούσε πάνω στις γραμμές κι όχι πάνω στην οδό; Ποιος νοήμων άνθρωπος θα αψηφούσε την οδό για τις γραμμές; Τον Κύριό του και Θεό του για τις αρετές; Δηλαδή, θα πει καλοδιάθετα κάποιος από εμάς, μήπως δεν χρειάζονται οι αρετές για την ανάβαση του πνευματικού ανθρώπου προς τον Θεό; Είναι αυτό ποτέ δυνατόν; Εμείς οφείλουμε να απαντήσουμε Ευαγγελικά. Χρειάζονται όντως, τόσο όσο όμως για να μορφωθεί και να σκηνώσει μέσα μας ο Χριστός!! Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε Χριστόν ενεδύσασθε, αλληλούια, έψελνε συχνά ο π. Νικόδημος. Ο Χριστός ο κύριος της ζωής και του θανάτου, ήρθε για να ξεπεράσουμε δι’ αυτού και τον νόμο και τις αρετές. Είναι το Α και το Ω για όλους και για όλα, έγινε τα πάντα τις πάση. Πολύ σωστά πνευματικός ιερέας σε κήρυγμά του εξεδήλωσε την εύλογη απορία, πώς θέλουμε την ίαση του ασθενούς πνευματικά ανθρώπου όταν τον αποκόπτουμε από το φάρμακο. Φυσικά φάρμακο εννοούσε την Θεία Κοινωνία, δηλαδή τον ίδιο τον Χριστό.
Πρέπει να προσέχουμε αδελφοί μου τα σκαμπανεβάσματα που μας δημιουργούν οι αρετές. Θέλουμε ή δεν θέλουμε τον Χριστό και το θέλημά του στην ζωή μας και στην κοινωνία μας; Αναζητούμε την παρηγοριά και την αγάπη του Χριστού μεταξύ μας ή όχι; Θέλουμε ή δεν θέλουμε την εκπλήρωση της πρόνοιας του Θεού Πατρός μέσω του σαρκωθέντος Υιού και του Αγίου πνεύματός του; Αναζητούμε τον Χριστό ή μέσω άλλων παραδρομών, τον χάνουμε;
Ο εωσφόρος έμπλεος από το φως των αρετών, χωρίς όμως Θεό εν ριπή οφθαλμού γίνεται διάβολος! Ας μην ξεχνούμε και τον αγαπητό τελώνη που είχε κατήγορο τον αποκρουστικό, έμπλεο από αρετές κατά τα άλλα, μεγάλο υποκριτή φαρισαίο… Εάν όλοι πιστεύουμε στην πρόνοια του Θεού και στην μία αλήθεια την Χριστό αλήθεια, τότε βρισκόμαστε συμπολεμιστές με τον πατέρα Νικόδημο στην μάχη εναντίον των σκοτεινών δυνάμεων και των ακολούθων τους. Ο Νικόδημος υπήρξε καταλύτης στην μεταξύ μας αγάπη κι επικοινωνία, στην αναζωογόνηση των Αγίων γραφών και των αρετών που στηρίζουν την κοινωνία, ένεκεν όμως της πηγής αυτών, φυσικά τον Υιό του Θεού τον Χριστό. Επίσης στην βεβαιώπιστη ενίσχυση της ελπίδας του πανταχού παρόντος Θεού στην ζωή όλου του κόσμου, ορατού και αοράτου.
Η παλαιά διαθήκη και οι φιλόσοφοι των αρετών δίνουν την πνευματική σκυτάλη της κοσμοθεωρίας στην καινή διαθήκη όταν γεννιέται στον κόσμο ο Χριστός. Η παλαιά και η καινή διαθήκη απονέμει στέφανο και φόρο τιμής αυτήν την σκυτάλη στον Χριστό, τον εναθρωπήσαντα Θεό. Ο Κύριος, μέσω των Αγίων αποστόλων του μας εμπιστεύεται την πνευματική σκυτάλη και το πανάγιο σώμα του που έγινε πλέον η εκκλησία του παρατεινόμενη εις τους αιώνας, ως αγία παρακαταθήκη που με τον σταυρικό του θάνατο και την ανάστασή του, ευλογεί την πορεία της. Για να μπορούμε να αποκτήσουμε όλοι όσοι την αποδέχονται ως δώρο τον δωροθέτη Θεό και την αγάπη του την σταυροαναστάσιμη.
Λέγει ο Κύριος μέσω του ευαγγελίου του, εγώ ειμή η οδός, εγώ ειμή η αλήθεια, εγώ το φως, εγώ η ανάσταση ζώντων και νεκρών, πιο ξεκάθαρα δεν γινόταν να μας μιλήσει. Όσο για τις αρετές των ανθρώπων ο απόστολος Παύλος γράφει και νεκρούς να αναστήσετε εάν σας λείπει η αγάπη μοιάζετε με κύμβαλα αλαλάζων. Ο ευαγγελιστής Ιωάννης εμβαθύνει περισσότερο, καθώς διευκρινίζει σε εμάς την έννοια της αγάπης και για ποια αγάπη ομιλεί ο απόστολος Παύλος. Τονίζοντας ξεκάθαρα σε όλους μας με αυτήν του την φράση, ο Θεός Αγάπη εστί και ο μένων εν τη Αγάπη εν τω Θεό μένει, η έννοια της αγάπης παίρνει πλέον σάρκα και οστά γίνεται για τον κόσμο και την σύσταση του η Εσταυρωμένη Αγάπη.
Οπότε αρετές ή δρόμος προς τον Θεό άνευ του Θεού, ακόμα κι όταν ομιλούμε με ή για αγάπη δεν υφίσταται, είναι νεκρές και ανενέργητες ή στην καλύτερη των περιπτώσεων για το θεαθήναι των ανθρώπων. Οι αυτόνομες αρετές γίνονται αυτόματα πάθη. Πάθη, που μας υποδουλώνουν στο εγώ και μας αποξενώνουν μια και για πάντα από τον δημιουργό και τους αδελφούς μας.
Ο πατέρας Νικόδημος , πολλάκις μας τόνιζε την κυριολεκτική σημασία του Θεού Χριστού στην ζωή μας. Χρειαζόμαστε τον Θεό στο κάθε μας βήμα στην κάθε μας ανάσα άνευ εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν έλεγε συχνά πυκνά και μας θύμιζε το, αχρείοι δούλοι του Κυρίου μας, ακόμα και εάν έχουμε πετύχει όλες τις εντολές του. Πόσο εγωιστικά θα μπορούσε να τα εκλάβει αυτά τα λόγια κάποιος που πιστεύει ότι αυτές οι φράσεις ειπώθηκαν από τα οποιαδήποτε ανθρώπινα χείλη; Όμως αυτά τα ανείπωτα μέχρι εκείνη τη στιγμή και τολμηρά λόγια γλυκό ευωδιάζουν από το πανάχραντο στόμα του Υιού του Θεού από τότε μέχρι τώρα. Ενός Θεού, που ήρθε στην γη, αφού εκκένωσε εαυτόν για να λάβει την ανθρώπινη βορβορώδης πεσμένη φύση και στην συνέχεια να την αναστήσει ως τον ουρανό. Ενός Εσταυρωμένου Θεού που καταδεικνύει έτσι σε εμάς το μεγαλείο της ταπείνωσης και της απέραντης αγάπης του για τον κόσμο, σε όλους τους ανθρώπους. Πόσο ωραία και παρήγορα ακούγονται τώρα αυτά τα λόγια με αυτήν την προοπτική σε αυτούς που πιστεύουν στον Χριστό ως Θεό αφού σταματούν να είναι κούφιες μη εφικτές υποσχέσεις ενός απλού ανθρώπου. Γίνονται πιο γλυκά κι από το μέλι όταν περνούν από την ανθρώπινη διάσταση στην Θεανθρώπινη την θεολογική, στα ώτα των πιστών μαθητών του Κυρίου.
Προσοχή αδελφοί μου ο βατήρας των αρετών μας να μη μας γίνει βάθρο ή χειρότερα βάραθρο μεγάλης πτώσεως!!! Καλούμαστε να πατήσουμε με όλη την δύναμη της ψυχής μας και να εκτιναχτούμε στην αγκαλιά του Θεού με τα φτερά της ταπείνωσης και της υπακοής μας μέσω των πατέρων σε αυτόν, άλλωστε αυτή είναι η κλίση μας. Δεν πρέπει να κολλήσουμε σαν σε επίγειο βάθρο πρωτιάς στον βατήρα των αρετών μας όσο πολύτιμες κι αν μας φαίνονται, δεν είναι αυτές το ποθούμενο.
Ο Άγιος Πορφύριος θα παραδεχτεί ταπεινά ”παλιά ήμουν ανίκανος για το καλό, τώρα είμαι ανίκανος για το κακό” . Ενισχύοντας το ουκέτι ζω εγώ, ζει εν εμοί ο Χριστός του αποστόλου Παύλου. Ο Θεός αγαπά κι ευλογεί όλους τους ανθρώπους στηρίζει όμως ιδιαίτερα τον αγώνα των ταπεινών. Αντιτάσσεται στους δήθεν υγιείς και επαρκείς (με την γνώση και τις αρετές τους που φυσιούν).
Ας θυμηθούμε τους σχεδόν ομότιμους του βασιλέως που είναι μέχρι εκείνη την στιγμή οι πρώτοι, οι εκλεκτοί. Που είναι μέχρι εκείνη την χρονική στιγμή από τους καλύτερους φίλους του. Πλούσιοι από αρετές και χορτάτοι από κοσμική σοφία αρνούνται τελικά την πρόσκληση στον βασιλικό γάμο. Αρνητές τους καταγράφει πλέον ο Θεός και η ιστορία στο επίσημο μεγάλο βασιλικό δείπνο και γλέντι. Εν μία νυκτί χωρίς δεύτερη σκέψη απορρίπτουν από την ζωή τους την συντροφιά του βασιλέα φίλου τους.
Εξάλλου οι αρετές και η σοφία που τους κοσμούν πλημμυρίζουν την ανθρώπινη καρδιά τους και τίποτε άλλο δεν χωρά στη φουσκωμένη γεμάτη έπαρση ύπαρξή τους. Πόσο μάλλον η μεγαλοπρεπή αλλά συγχρόνως και ταπεινή, παρουσία του βασιλιά τους. Με μηδαμινές προφάσεις άλλος για να αγοράσει βόδια, άλλος για να πάει σε γάμο, άλλος για την καλλιέργεια χωραφιών, όλοι όμως με κάποια “σοβαρή” δικαιολογία αποποιήθηκαν της κλίσης. Της βασιλικής κλίσης !!
Όλοι γνωρίζουμε την συνέχεια της παραβολής. Ο καλός βασιλιάς θέλει οπωσδήποτε να γεμίσουν με κόσμο τα τραπέζια του για να χορτάσουν οι πεινώντες και οι διψώντες, άλλωστε τα εδέσματα πλούσια και πολλά. Όλα είναι έτοιμα και ο βασιλιάς περιμένει τους καλεσμένους.
Από τους πιστούς δούλους του στην συνέχεια καλούνται και ανταποκρίνονται άνθρωποι χωλοί από αρετές και μέθυσοι από τον απατεώνα κοσμοκράτορα. Με την ισχνή δύναμη της ψυχικής ελευθερίας που τους έχει απομείνει, ζητούν από τους δούλους του βασιλιά να τινάξουν τις βαριές αλυσίδες, τα πάθη, που τους βύθιζαν μέχρι τότε στον βούρκο του αποχωρισμού από τον έμπλεο ευωδίας Κύριό τους και Θεό και βασιλιά τους.
Με πολύ ευλάβεια και συντριβή καρδίας, έντρομοι γεμάτοι από δέος και χαρά συνάμα, αποδέχονται στα τρεμάμενα χέρια την βασιλική τιμή της πρόσκλησης. Δεν είναι και λίγο πράγμα, ούτε μικρό αξίωμα να συνδειπνούν στο μυστικό δείπνο, στη χαρά του Κυρίου τους όλοι μαζί πλούσιοι και φτωχοί, άρρωστοι και υγιείς και από έσχατοι να γίνονται συνκάθεδροι με τους πρώτους με τους εκλεχτούς.
Έτσι ζούσε καθημερινά ο Νικόδημος απλά, ταπεινά, ανάμεσα μας , ανίκανος να κρίνει τον οποιοδήποτε άνθρωπο για τον οποίο σταυρώθηκε ο Χριστός. Αποδεχόταν στο μεγάλο πανδοχείο του, όλους εμάς φωτίζοντας την σκοτεινιά μας με Χριστό, την Εσταυρωμένη Αγάπη. Τονίζοντας σε όλους μας τις δύο αγάπες που πρέπει να έχουμε, την μεταξύ μας και του Θεού και έτσι μόνο έτσι, να γινώμεθα μιμηταί Χριστού.
Πρέπει δηλαδή για να ενσωματωθούμε στον Χριστό μας να φτάσουμε να αγαπούμε και τον εχθρό μας. Να μην αρκούμεθα σε τίποτα λιγότερο από όλον τον Χριστό μέσα μας, συγχωρώντας τους σταυρωτές μας. Αυτός μετά, θα μας διδάσκει και θα μας παρακινεί και θα ενεργεί γι’ αυτό που μόνο αυτός μπορεί, να αγαπά όλο τον κόσμο να συγχωρεί τους εχθρούς και σταυρωτές του που γνώριζε προ γενέσεως του κόσμου. Με ακακία και όχι μόνο, με περίσσια αγάπη αφού είναι η Εσταυρωμένη Αγάπη σταυρώνεται και για αυτούς, για να σωθούν μέσω αυτού όλοι.
Όσο παράξενο και να ακούγεται καλούμεθα να γίνουμε κατά χάρη υιοί του Θεού και να μετέχουμε στο μυστικό βασιλικό δείπνο του. Αυτή η υιοθεσία, μπορεί να γίνει μόνο μέσω του Υιού του Θεού, του Κυρίου υμών Ιησού Χριστού, μέσα στην μία από αυτόν τότε και για πάντα εκκλησία του. Ο Νικόδημός μας μες στην ανθρωπότητά του, ζούσε και ακτινοβολούσε αυτήν την υιότητα, την χαρισμένη από τον ίδιο τον Κύριο στους αποστόλους και ύστερα στους πατέρες μέχρι τα χρόνια μας.
Αδελφοί ας σταματήσουμε να πειράζουμε κι άλλο τον μακροθυμούντα βασιλιά, ας μην απομακρυνόμαστε από τα όρια της ελευθερίας και της αθανασίας μας όπως οι πρωτόπλαστοι. Με μεγάλη τιμή και ταπείνωση να δεχτούμε την μόνη εξελικτική πορεία του ανθρωπίνου γένους, που δεν έχει τέλος, την θεανθρώπινη που μας δίδεται κατά χάρη μετά την υιοθεσία από τον Κύριο υμών Ιησού Χριστό. Ας ανταλλάξουμε τα επίγεια με τα επουράνια αγαθά.
Ας αποδώσουμε επιτέλους τα του Καίσαρος στον Καίσαρα και τα του Θεού στον Θεό. Η επίγεια ζωή να γίνει ο βατήρας μας, ο προθάλαμος και η πόρτα για την ουράνια ζωή. Αυτό ήταν και το παράδειγμα του Νικοδήμου, κάθε λεπτό, κάθε ώρα και κάθε χρόνο έμπρακτα με την αγία ζωή του. Ζούσε για να μορφώνεται και να σκηνώνει μέσα του ο Χριστός, τίποτα δεν μπορούσε να τον χωρίσει από αυτήν την ένωση, γιατί τίποτα άλλο δεν τον ξεδιψούσε. Προτίμησε τον εκούσιο θάνατό του, από τον ακούσιο του πάσχοντος αδελφού.
Ποτέ δεν αντάλλαξε τον δεξιό σταυρό για τον αριστερό και ως γνήσιος μαθητής του Κυρίου ζητά το, μνήσθητί μου Κύριε εν τη βασιλεία σου, αδιαλείπτως με οποιοδήποτε ανθρώπινο κόστος. Ο Νικόδημος ήταν πολύ προσεκτικός και διακριτικός στις διαπροσωπικές σχέσεις που είχε, για να μην σκανδαλίζει τους αδελφούς του. Προλάβαινε τον πειρασμό που θέλει να πληγώνει τους ανθρώπους, με διάκριση και παρηγοριά Χριστού. Πάντα υπερείχε η αγάπη για τους αδελφούς και για τον Θεό στην σύντομη ζωή του, με πνεύμα θυσίας. Πάντα έτοιμος, όταν χρειαζόταν κατέβαινε πρώτος στο πλατύσκαλο της συγχώρεσης, για να ανταμώσει τον αδελφό με ανοιχτή την αγκαλιά της αγάπης. Με υπομονή μέσα από τα άγια μυστήρια της εκκλησίας μας εμεγάλυνε τον Κύριο μέσα του και μας τον μετέδιδε δωρεάν και απλόχερα.
Στην αρχαιότητα ο μεγάλος φιλόσοφος Πλάτων, έλεγε ότι πάσα επιστήμη άνευ αρετής πανουργία εστί, και εμείς θα δανειστούμε με μια μικρή παραλλαγή την φράση, πάσα Θεολογία ή συζήτηση περί Θεού ή και θαύμα άνευ Χριστού πανουργία εστί έστω και αν γίνεται μεταξύ καλών ανθρώπων πλούσιων από αρετές. Αρετές που όμως ομοιάζουν με ρούχα δανεικά, για να μην πούμε κλεμμένα. Φανταστείτε την ντροπή ! Τι θα γίνει όταν έρθει η ώρα να απολογηθούν στον νοικοκύρη όλοι οι άνθρωποι για τα τάλαντα και τις αρετές τους. Με ποια δικαιοδοσία φορούσαν και επιδείκνυαν αυτά ως δικά τους; Όντως, μεγάλη η ντροπή που θα νιώσει ο αυτόνομος άνθρωπος, ο αγνώμων. Αυτός που κατανάλωσε με αχαριστία την δημιουργία, τα υλικά αγαθά, τις αξίες και τους ανθρώπους …
Τώρα στα χρόνια μας αλλά και από πάντα καλούμεθα από τον Κύριο υπομονετικά και σταυρικά να χύσουμε μέχρι τελευταία ρανίδος του αίματός μας, για να διαδοθεί η καλή μαρτυρία του σταυρού στον κόσμο και όχι να καταναλώσουμε μόνοι μας με μυστικοπάθεια την δόξα του Κυρίου μας και τη δοθείσα πίστη από αυτόν στην Αγία τριάδα, που θέλει την σωτηρία όλου του κόσμου.
Εμείς να γίνουμε πάλι ανυπάκουοι; Να αναπαύσουμε τους αδελφούς μας και να αναπαυτούμε σιωπώντας; Την πνευματική σκυτάλη που μας παρέδωσε ο Χριστός, με τα ματωμένα χέρια του, το πανάγιο σώμα του, που σαν περγαμηνή μετά από αυτόν εκατομμύρια ονόματα μαρτύρων χαράχτηκαν με τα αίματα της θυσίας και της ομολογίας που θα τα εμπιστευτούμε αδελφοί; ή θέλετε να τα κρύψουμε κάπου; Με αυτές τις τακτικές, θα περάσουμε χωρίς να το θέλουμε στην πλευρά των σταυρωτών. Ενώ είμαστε υπεύθυνοι και υπόλογοι, για την τιμή που μας έδωσε ο Δεσπότης Χριστός, να είμεθα στην πλευρά των διωκόμενων μαθητών, στην πλευρά του Κυρίου μας μέσα στο βασιλικό δείπνο και όχι έξω σαν τις μωρές παρθένες.
Ας ξαναθυμηθούμε, εάν το ξεχάσαμε ότι αυτός έχυσε το βασιλικό του αίμα πάνω στον σταυρό ώστε να τον γνωρίσουμε όλοι από κοντά, πρόσωπο με πρόσωπο καθώς έπασχε εκουσίως για εμάς και να τοποθετηθούμε με ειλικρίνεια μέσα μας με καθαρή την συνείδησή μας. Πού θα θέλαμε να στρατολογήσουμε και να κατατάξουμε τον εαυτό μας; Στην πλευρά των πασχόντων μαθητών ή στην πλευρά των αδιάφορων σταυρωτών;
Είναι μεγάλη αμαρτία και αχαριστία αυτόν που γνωρίσαμε εμείς ως Σωτήρα μας να μην τον συστήνουμε και στους άλλους αδελφούς – ανθρώπους, ως Σωτήρα τους και να εστιάζουμε στο πόσο καλοί και ενάρετοι είμαστε μεταξύ μας και ποια είναι τα κοινά καλά στοιχεία που μας ενώνουν, αφού εξ αρχής μας λείπει η ενοποιός δημιουργός ένωσή μας, ο Χριστός !!!
Ο Χριστός αδελφοί μου, είναι το παν, λέγει ο Άγιος Πορφύριος ο καυσοκαλυβίτης!!! Πιο απλά, χωρίς αυτόν αποκόπτεται η ένωσή μας με τον δημιουργό και Θεό Πατέρα μας. Χωρίς αυτόν και μόνον χωρίς αυτόν, όχι τις δήθεν αρετές μας, πετυχαίνει τον σκοπό του μόνο ο διάβολος και οι ακόλουθοί του. Δηλαδή, να μην υφίσταται η Θεία κοινωνία μας με τον Θεό πατέρα και έτσι εν τέλει, τον τελικό αποκλεισμό μας από τον παράδεισον, ας μην παίζουμε με την σωτηρία μας και την σωτηρία των άλλων, αδελφοί μου !!

«Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΡΓΗΣΕΙ ΝΑ ΦΑΝΕΙ (ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ) – ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»



 
«Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΡΓΗΣΕΙ ΝΑ ΦΑΝΕΙ (ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ) – ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»
ΣΤΙΣ 1/2 ΚΑΙ ΩΡΑ 6.30 Μ.Μ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΘΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΜΕΘΟΔΙΟ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ !!!
ΤΟ ΒΕΒΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΜΕΘΟΔΙΟΣ, ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΣ ΑΔΙΚΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ !!!
«ΓΕΡΟΝΤΑ, ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΡΙΑ …»
Ο ΨΗΛΟΣ ΠΟΡΤΑΡΗΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕ ΑΤΑΡΑΧΟΣ …
«ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΕΚΕΙΝΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ», ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΕΚΠΛΗΞΗ …
ΛΙΓΑ ΚΑΙΡΟ ΠΙΟ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΙΩΞΗΣ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ …
ΤΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΠΗΡΕ ΕΝΤΟΛΗ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΤΗΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ ΤΩΝ 110 ΜΟΝΑΧΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΚΟΥΣΑΝ, ΟΥΤΕ ΦΟΒΗΘΗΚΑΝ ΤΙΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΚΔΙΩΞΟΥΝ …
ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ ΤΟΥ ΛΙΜΕΝΙΚΟΥ ΠΛΕΥΡΙΣΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΟΜΩΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΦΩΝΗ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΣΤΟΝ ΑΣΥΡΜΑΤΟ:
«ΕΠΙΣΤΡΕΨΤΕ ΣΤΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΣΤΡΕΨΤΕ ΣΤΗ ΒΑΣΗ» …
ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ, ΑΛΛΑ Η ΔΙΑΤΑΓΗ, ΟΠΩΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΗΚΕ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΣΗ …
ΚΑΜΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ, ΠΑΡΑ ΤΟ ΟΤΙ ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΤΕ, ΔΕΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΚΑΙ Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ …
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΑΠΟΚΡΥΨΟΥΜΕ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΠΟΥ ΟΜΟΦΩΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΔΙΑΘΕΣΟΥΝ ΤΗΝ ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ …
Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΤΙΣ 28/2/2013  «ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ» http://anargyros61.blogspot.gr/2013/02/ ΕΠΑΛΗΘΕΥΕΙ ΤΟ ΩΣ ΑΝΩ …
ΣΗΜΕΡΑ Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΜΕΘΟΔΙΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ ΜΕ 20ΕΤΗ ΠΟΙΝΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΣΤΗΚΑΝ ΠΡΙΝ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΤΑΝ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΑΝ ΝΑ ΕΙΣΒΑΛΛΟΥΝ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΔΕΧΘΗΚΑΝ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟ ΠΕΡΙΕΛΑΜΒΑΝΕ ΕΚΤΟΞΕΥΣΗ ΜΟΛΟΤΩΦ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ ΒΙΑΣ …
Η ΠΟΙΝΗ ΣΤΟΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΜΗ ΕΦΕΣΙΜΗ …
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ http://agiosioannisotheologoskavalas.blogspot.gr/2017/01/blog-post_56.html  ΚΑΤΑΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΔΗΛΩΣΕ Ο ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ:
«Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΡΓΗΣΕΙ ΝΑ ΦΑΝΕΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΟΥΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΑΝ ΣΤΗΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΥΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ»

ΙΔΟΥ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ «ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ» ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ !!!20 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΘΕΙΡΞΗ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ Ο «ΚΑΚΟΥΡΓΟΣ» ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ . ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ .ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΕΒΡΑΙΚΟ ΖΥΓΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ «ΚΕΦΑΛΙ ΤΗΣ » .ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΜΕ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΗΘΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ .ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΩΜΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ .ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΡΩΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΕΥΘΥΝΗΣ ΠΡΟΒΑΛΕ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΚΟΤΑΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙ ΠΟΤΕ ………………………..ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ !!!
ΑΛΛΑΖΕΙ ΠΙΑ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ «ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ» ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΕΞΗΓΗΣΩ ΤΙ ΕΝΝΟΩ :ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ [ΔΙΟΤΙ 3 ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ] ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΝΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΖΗΣΑΜΕ  ΜΙΑ ΔΙΚΗ ΠΑΡΩΔΙΑ [ΑΣ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΑΠΕΙ ΑΥΤΗ Η ΕΚΦΡΑΣΗ] ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΠΑΡΤΙΖΟΤΑΝΕ ΑΠΟ 3 ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΚΑΙ 4 ΕΝΟΡΚΟΥΣ !
ΚΑΙ ΕΔΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΝΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ» ΕΠΕΛΕΞΕ ΕΝΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ [ΜΙΚΤΟ ΟΡΚΩΤΟ] ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΠΑΡΤΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ 4 ΛΑΙΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΙΧΑΝ ΠΛΗΡΗ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΣΩΣΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΗΜΕΡΩΝ ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ [ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ] ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΕΞΕΤΑΣΑΝ ΚΑΘΑΡΑ ΠΟΙΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ  .
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ΕΙΧΑΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΜΕΛΙΜΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ «ΕΧΑΣΑΝ» ΛΕΝΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΣΠΑ .ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΟΣΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΕΥΡΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΠΕΡΙΠΟΥ 1.400.000 ΕΥΡΩ !!!
ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΡΩΤΑΜΕ : ΑΦΟΥ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΓΙΑΤΙ ΒΑΛΑΤΕ ΡΑΣΑ ΚΑΙ ΠΗΓΑΤΕ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ;
ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΙ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙ ΡΑΣΟΦΟΡΟΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΛΑΙΚΟΙ [ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ Κ.Α. ] ΕΠΕΣΑΝ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΠΑΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ Η «ΕΔΡΑ» ΚΑΙ  ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ  Η Κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΓΑΝ ΟΥΤΕ ΕΙΔΑΝ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΕΙΧΑΝ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥΣ : ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΗΡΥΧΘΕΙ ΕΝΟΧΟΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΕΘΟΔΙΟΣ !!!
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ  ΕΞΕΤΑΣΑΝ ΤΗΝ ΟΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΑΘΑΡΑ ΠΟΙΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ «ΕΙΔΑΝ» ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΝ ΚΑΤ΄’ ΑΥΤΟΥΣ ΟΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΥΤΕΣ [ ΠΟΥ ΠΑΡΕΠΙΠΤΟΝΤΩΣ ΕΠΕΒΑΛΑΝ ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΤΩΝ ΠΟΙΝΩΝ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ] ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΤΟ ΤΟΝΙΣΑΝ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΟΙ ΕΣΦΙΓΜΕΝΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΣΩΣΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ .
ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΛΑΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ [ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΚΑΒΑΛΑΣ» ] ΝΑΙ ΜΕΝ ΑΘΘΩΘΗΚΑΝ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΝΑ ΣΤΗΡΙΧΤΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ΔΟΘΗΚΕ ΤΟ «ΣΗΜΑ» ΟΤΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΘΑ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΜΕ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ !!!
ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΑΔΕΡΦΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΤΙ ΕΑΝ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΤΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΑΙ ΘΑ ΘΕΛΗΣΕΤΕ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙΤΕ ΓΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΔΙΩΧΘΗΤΕ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΡΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΛΕΜΕ :ΝΑ ΝΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΑΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΩΧΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ !!!
ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΑΣ ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΟΛΙΚΕΣ ΠΟΙΝΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΑΝ :
Μοναχός Αντύπας (φυσικός αυτουργός) συνολικά 20 έτη κάθειρξη (χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα η έφεση)
Γέροντας Μεθόδιος (ηθικός αυτουργός) συνολικά 20 έτη κάθειρξη (χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα η έφεση)
Μοναχός Μαρδάριος συνέργεια, συνολικά 10 έτη και 4 μήνες φυλάκιση, (άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος)
Μοναχός Αβραάμ, συνέργεια, συνολικά 10 έτη και 4 μήνες φυλάκιση, (άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος)
Ιερομόναχος Σάββας, συνέργεια, συνολικά 10 έτη και 4 μήνες φυλάκιση, (άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος)
Μοναχός Λυσίμαχος, συνέργεια, συνολικά 10 έτη και 4 μήνες φυλάκιση, (άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος)
Μοναχός Γάϊος, συνέργεια, συνολικά 10 έτη και 4 μήνες φυλάκιση, (άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος)
Μοναχός Ορέστης, συνέργεια, συνολικά 10 έτη και 4 μήνες φυλάκιση, (άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος)
Τρείς λαϊκοί που αθωώθηκαν ομόφωνα και αφέθηκαν ελεύθεροι.
ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΣ ΛΥΠΗ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ :
ΠΡΩΤΟΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ  ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΔΙΟΤΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΠΕΡΙΠΟΥ 20 ΠΙΣΤΟΥΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ 20 ΠΙΣΤΟΥΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ ΔΕΝ ΗΡΘΕ ΓΙΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ!!!
ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΤΗΝ ΛΕΓΑΛΗ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ «ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ» ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΙΤΕΣ !!!
ΤΡΙΤΟΝ ΤΗΝ ΚΡΑΥΓΑΛΕΑ ΑΠΟΥΣΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΟΥ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ ΓΟΧ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ !!!
ΕΜΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΣΑΣ  !!!
ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΑΛΛΟ ΑΔΕΡΦΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΓΙΑ ΝΑ  ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΟΤΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ;;;
+++
anargyros61.blogspot.com

"Δεν θα χρειάζονταν λόγια, αν έλαμπε η ζωή μας. Δεν θα χρειάζονταν δάσκαλοι, αν επιδεικνύαμε έργα.


"Δεν θα χρειάζονταν λόγια, αν έλαμπε η ζωή μας. Δεν θα χρειάζονταν δάσκαλοι, αν επιδεικνύαμε έργα. Κανείς δεν θα παρέμενε άπιστος, αν εμείς ήμασταν πραγματικοί Χριστιανοί..." Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
«Η προσευχή είναι βοηθός στη ζωή μας, συνομιλία με τον Θεό, λησμοσύνη των γήϊνων πραγμάτων, άνοδος στον Ουρανό. Είναι κοινό φάρμακο των παθών, κατάλληλο στο να προφυλάγει από αυτά. Είναι χορηγός της ζωής, υποθήκη υγείας, ελπιδοφόρο άνθος. Μεγάλο όπλο η προσευχή, μεγάλη ασφάλεια, μεγάλος θησαυρός, μεγάλο λιμάνι, ασφαλής περιοχή !»
Άγιος Νεκτάριος
Ο άνθρωπος εκείνος που ζει μέσα του τη Βασιλεία των ουρανών ακτινοβολεί άγιους λογισμούς. Θείους λογισμούς.
Η Βασιλεία του Θεού δημιουργεί μέσα μας μια ατμόσφαιρα παραδείσου, εν αντιθέσει προς την ατμόσφαιρα της κολάσεως, την οποία ακτινοβολεί όποιος έχει τον Άδη στην καρδιά του.
Ο ρόλος των χριστιανών στον κόσμο είναι να φιλτράρουν την ατμόσφαιρα της γης, ώστε να κερδίζει διαρκώς έδαφος η ατμόσφαιρα της Βασιλείας του Θεού.
Γέροντας Θαδδαίος
«Ο Θεός δεν έχει περιγραφή και τέρμα, ούτε και οι ιδιότητες Του, είναι δυνατό να έχουν.Μπαίνοντας ο άνθρωπος, διά της χάριτος του Αγίου Πνεύματος, μέσα στους κόλπους της Θεώσεως, πάσχει όλες αυτές τις ιδιότητες τις ατέρμονες, τις αψηλάφητες,τις ανεξιχνίαστες, τις απέραντες.Γι’ αυτό είπα οτι η μετάνοια δεν εχει τέρμα.»
Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής
«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα,
στους χίλιους ο ένας θα σε καταλάβει.»
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ
«Διά της ευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με» θα κερδίσεις το πάν.Διά της ευχής καθαρίζεται ο άνθρωπος, λαμπρύνεται, αγιάζεται.Η ευχή είναι το σωσίβιο της ψυχής και του σώματος.Η ευχή είναι η βάση της τελειότητας.Θα λεπτυνθείτε και θα πετάτε με την ευχή.Δεν υπάρχει αλλος τρόπος σωτηρίας, καθαρισμού και αγιασμού απο την νοερά προσευχή. Αυτή γέμισε τον παράδεισο απο άγιους ανθρώπους.»
Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής
Ο σωματικός κόπος και η μελέτη των θείων Γραφών φυλάσσει την καθαρότητα του νου. Τον κόσμο πάλι, τον ενισχύει η ελπίδα και ο φόβος του Θεού. Την ελπίδα και το φόβο στηρίζουν μέσα μας η φυγή από τους κοσμικούς ανθρώπους και η αδιάλειπτη προσευχή. Μέχρι να δεχθεί ο άνθρωπος τη χάρη του Παρακλήτου, χρειάζεται να μελετά τις θείες Γραφές, για να εντυπωθεί μέσα του η μνήμη του καλού, και για να ανακαινισθεί, με τη συνεχή ανάγνωση, η κίνηση της ψυχής του προς το αγαθό, και για να φυλάξει την ψυχή του από τους επικίνδυνους δρόμους της αμαρτίας. Διότι ο αρχάριος αγωνιστής δεν απέκτησε ακόμη την πνευματική δύναμη που αποδιώκει την πλάνη: αυτή την πλάνη, που αιχμαλωτίζει τις ψυχωφελείς ενθυμήσεις και επιφέρει ψυχρότητα σκορπίζοντας εδώ κι εκεί το νου μας. Διότι, όταν η δύναμη του αγίου Πνεύματος κυριαρχήσει στην ψυχή και την καθοδηγεί, τότε, αντί των γραπτών εντολών και των νόμων των θείων Γραφών, πιάνουν ρίζες και βλασταίνουν στην καρδιά οι εντολές του αγίου Πνεύματος. Και τότε διδάσκεται ο άνθρωπος μυστικά, από το άγιο Πνεύμα, και δε χρειάζεται πια τη βοήθεια των γραμμένων λόγων των θείων Γραφών, οπότε η μνήμη των λόγων του Θεού παραμένει αβλαβής, μακριά από τον κίνδυνο της πλάνης και της λήθης.
Αγίου Ισαάκ Του Σύρου
«Αν θυμόμασταν,αδελφοί μου, τα λόγια των αγίων Γερόντων, αν τα μελετούσαμε, δύσκολα θα πέφταμε στην αμαρτία, δύσκολα θα παραμελούσαμε τους εαυτούς μας.Γιατί αν οπως ακριβώς μας συμβούλευσαν εκείνοι, δεν καταφρονούσαμε τα μικρα και όσα θεωρούμε ασήμαντα, δεν θα φταναμε να πέσουμε στα μεγάλα και βαριά.Πάντοτε σας λέω, οτι από αυτά τα μικρά, δηλαδή από το να λέμε «τι σημασία έχει αυτό, τι σημασία έχει εκείνο;» κακοσυνηθίζει η ψυχή και αρχίζει να μην δίνει σημασία και στα μεγάλα.Ξέρεις πόσο μέγαλη αμαρτία είναι να κρίνεις τον πλησίον;Πραγματικά, τι μπορεί να είναι βαρύτερο από αυτό;Τι άλλο μισεί τόσο πολύ και αποστρέφεται ο Θεός σαν την κατάκριση;Και όμως λένε οτι απο αυτά τα μικροπράγματα φτάνει κανέις σε αυτό το τόσο μέγαλο κακό.Από το να δεχτεί μια μικρή υποψία για τον πλησίον, από το να λέει «τι σημασία έχει αν ακούσω τι λέει αυτός ο αδελφός, τι σημασία έχει αν πώ και εγώ αυτό τον ένα λόγο, τι σημασία έχει αν δώ που πάει αυτός ο αδελφός ή τι πάει να κάνει αυτός ο ξένος;»αρχίζει ο νούς να αφήνει τις δικές του αμαρτίες και να απασχολείται με τη ζωή του πλησίον.Από εκεί φτάνει κανείς στην κατάκριση, στην καταλαλιά, στην εξουδένωση.Απο εκεί πέφτει σε όσα κατακρίνει.Επειδή δεν φροντίζει για τις δικές του κακίες, επειδή δεν κλαίει, τον πεθαμένο εαυτό του, δεν μπορεί σε τίποτε απολύτως να διορθώσει τον εαυτό του, αλλά πάντοτε απασχολείται με τον πλησίον.Και τίποτα δεν παροργίζει τόσο τον Θέο, τίποτα δεν ξεγυμνώνει τόσο τον άνθρωπο και δεν τον οδηγεί στην εγκατάλειψη, όσο η καταλαλιά, η κατάκριση και η εξουδένωση του πλησίον.»
 Αββάς Δωρόθεος
Ὁ Κύριος έδωσε στη γή το Άγιο Πνεύμα. Και όσοι το έλαβαν αισθάνονται τον παράδεισο μέσα τους.
Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
«Ζητείτε και θα λάβετε», είπε ο Χριστός. Αν αυτό που ζητάς είναι καθαρό και για το συμφέρον σου, θα το λάβης…
Αν ζητάς από τον Θεό δύναμη, για να προσεύχεσαι να συγχωρήση τις αμαρτίες σου, και να βοηθήση τους άλλους, αυτό είναι καλό και θα σού το δώση…
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
«Όλα σύν Χριστώ είναι δυνατά.Που είναι ο κόπος και η προσπάθεια, για να γίνεις καλός;Τα πράγματα είναι απλά.Θα καλείτε τον Θεό κι Εκείνος θα μεταβάλλει τα πράγματα πρός το καλό.Αν δώσετε σε Εκείνον την καρδιά σας, δεν θα μείνουν περιθώρια για τ’ αλλα.Οταν ενδυθείτε τον Χριστό, δεν θα κάνετε καμία προσπάθεια για την αρετή.Εκείνος θα σας την δώσει.Αγαπήστε Τον απλά, ταπεινά, χωρίς απαίτηση και θα σας απαλλάξει ο ίδιος.Θα κινηθείτε, λοιπόν, πρός το Χριστό κι Εκείνος αμέσως θα έρθει.Αμεσως θα ενεργήσει η χάρις Του.»
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Γιατί δεν αποτειχίστηκαν οι σύγχρονοι Άγιοι !




Από το βιβλίο του κ. Ιωάννου Ε. Ρίζου “Οι ληστές της Θείας διδασκαλίας”
Παρουσιάσαμε δεκάδες περιπτώσεις Αγίων και Ομολογητών που αποτειχίστηκαν και παραλείψαμε πολλές περισσότερες. Σήμερα όμως δεν μας συμφέρει και πολύ να διδασκόμαστε από την ανόθευτη Πατερική διδασκαλία και ψάχνουμε για κάποιες βολικές λύσεις και διεξόδους. Συχνά αυτές τις διεξόδους μας τις προσφέρουν γέροντες και παιδαριογέροντες της εποχής μας.
Γράφει ο π. Διονύσιος Τάτσης: «Γέμισε η Εκκλησία μας με «Γέροντες» … «Συνήθως είναι ιερομόναχοι, αλλά και κοσμικοί αρχιμανδρίτες, που έχουν διαβάσει πολλά για τους πραγματικούς Γέροντες και αναμασώντας τους λόγους τους ή διηγούμενοι τα του βίου τους, δημιουργούν ψευδαισθήσεις στους ανυποψίαστους και αποκτούν και οι ίδιοι φήμη εναρέτου και θεοφώτιστου γέροντα, ενώ δεν έχουν κανένα από τα γνωρίσματα των αγίων Γερόντων. Το αποτέλεσμα είναι πολλοί αδελφοί να παγιδεύονται στην επικίνδυνη προσωπολατρία και αντί να ανοίγει ο νους τους και να προχωρούν στον πνευματικό δρόμο της κατά Χριστόν ζωής, μένουν προσκολλημένοι σε μερικά τυπικά πράγματα, εξωτερικά και ανούσια, και καθησυχάζουν τη συνείδησή τους πως τάχα προοδεύουν, αφού τηρούν τα όσα τους λένε οι «γέροντές» τους …
Η φιλοδοξία τους είναι να έχουν πνευματικά τέκνα, πειθαρχικά, άβουλα και να συνεργούν στο όποιο έργο τους, είτε μοναστηριακό είναι αυτό είτε ενοριακό. Οι άνθρωποι που συνήθως τους ακολουθούν δεν είναι σε θέση να αποκαλύψουν την υποκρισία τους. Έχουν περιορισμένη πληροφόρηση, δεν κάνουν πολλές σκέψεις και σύρονται από τον αλάθητο «γέροντά» τους, κάνοντας υπακοή και συγχρόνως διατηρούν όλες τις κοσμικές και αμαρτωλές τους συνήθειες.
Επικαλούνται συχνά τον «γέροντά» τους όταν συνομιλούν με άλλους αδελφούς στην προσπάθειά τους να τους πείσουν ότι οι όποιες δικές τους αποφάσεις για μικρά και μεγάλα θέματα της προσωπικής τους ζωής και όχι μόνο, είναι ορθές και κανένας δεν μπορεί να τις αμφισβητήσει ή να τις κρίνει αρνητικά, αφού έχουν την ευλογία του «γέροντά» τους. Προφανώς πρόκειται για αρρωστημένη ευσέβεια, η οποία πρέπει να καταπολεμείται από τους πνευματικούς».
[452] Πολλοί γέροντες λοιπόν χρησιμοποιούν το επιχείρημα της μη αποτειχίσεως των σύγχρονων Αγίων (Παϊσίου, Πορφυρίου) από την αίρεση του Οικουμενισμού ως κανόνα και περιφρονούν επιδεικτικά την διδασκαλία αιώνων της Εκκλησίας. Στην περίπτωση βέβαια του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς ότι τάχα «ησύχαζε» μη αποτειχισμένος, όπως αποδείχθηκε βρέθηκαν αδιάβαστοι, γιατί ο Άγιος είχε αποτειχιστεί.[453] Αλλά και ο Άγιος Παΐσιος είχε αποτειχιστεί για ένα διάστημα μαζί με το Άγιο Όρος.[454] Αυτοί λοιπόν οι σύγχρονοι γέροντες «διαβολικήν νοσούντες ευσέβειαν»,[455] εμφανίζονται να περιφρονούν το μαρτυρολόγιο και τη διδασκαλία χιλιάδων Ομολογητών ανά τους αιώνες και χαράζουν την ποιμαντική τους με βάση το ότι δεν αποτειχίστηκε ο τάδε ή ο δείνα σύγχρονος Άγιος. Όπως στην Λυκαονία τα χρόνια των Αποστόλων κάποιοι νόμιζαν τους Αποστόλους ως θεούς. Τον Βαρνάβα ως τον Δία, τον Παύλο ως τον Ερμή,[456] έτσι προσέχουμε σήμερα περισσότερο τους γεροντάδες και επισκόπους από τα ίδια τα λόγια του Χριστού. Και οι σημερινοί γεροντάδες και επίσκοποι αντί να ανακατευθύνουν τους πιστούς στην αληθινή πηγή που είναι ο Χριστός και οι άγιοι, διατηρούν αυτή τη νοσηρή και δαιμονιώδη σχέση. Γιατί; Γιατί: «Πάντας μεν τους δερματίνους χιτώνας πολλοί εξεδύσαντο [ξεντύθηκαν]. Τον έσχατον δε, τον της κενοδοξίας μόνοι οι την αυτής μητέρα, την αυταρέσκειαν βδελυξάμενοι».[457] Πολλοί από αυτούς παρακινούνται στη ευσέβεια για να τιμούνται και να δοξάζονται από τον κόσμο. Μόνο δια δόξης θέλουν να είναι απόστολοι και όχι δια ατιμίας.[458] Άν διδάσκοντας την αλήθεια «αφορίσουσιν υμάς και διώξουσιν υμάς»[459], τότε «να λείπει η αλήθεια!».
 
Πρέπει να τονίσουμε: η στάση οποιουδήποτε προσώπου όσο ενάρετο και αν είναι, δεν αποτελεί τον οδοδείκτη για τον ουρανό παρά μόνο αν συμβαδίζει με την διαχρονική διδασκαλία της Εκκλησίας. Δεν θα δώσουμε λόγο στον Θεό για τη στάση που τήρησε ο α ή ο β γέροντας, αλλά για την στάση που τηρήσαμε εμείς. Για αυτό και ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης μας λέει: «Τις διάφορες θεωρίες των θεολόγων να τις περνάτε από το ΠΑΤΕΡΙΚΟ κόσκινο. Πρέπει να τις κοσκινίζετε με βάση τους ΠΑΤΕΡΕΣ».[460] Λέγοντας «Πατέρες» ο Άγιος αναφέρεται στους Πατέρες της Εκκλησίας και όχι στον κάθε ένα που οι γείτονές του τον αποκαλούν «γέροντα».
Στην προς Γαλάτας επιστολή ο Απ. Παύλος λέει έναν «πολύ βαρύ λόγο» όπως χαρακτηρίζει ο Άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας.[461] Υπήρχε μία ας πούμε διαφωνία μεταξύ των Αποστόλων και του Απ. Παύλου για την περιτομή. Ο Απ. Παύλος λέει το καταπληκτικό: «Δεν με ενδιαφέρει για αυτούς που νομίζουν ότι είναι κάποιοι [εννοεί τους Αποστόλους] αν κηρύττουν ή δεν κηρύττουν την περιτομή, διότι αυτοί θα δώσουν λόγο στον Θεό για αυτό το θέμα και ο Θεός δεν θα τους φοβηθεί επειδή είναι σπουδαίοι και έξαρχοι ανάμεσα στους Αποστόλους».[462]
Ο φωτισμός κάποιου Γέροντα που αγιοκατατάσσεται δεν σημαίνει και την απόκτηση του αλάθητου! Στην Ορθόδοξη Εκκλησία οι Άγιοι δεν είναι και αλάθητοι, και πολλές φορές είχαν πέσει σε λάθη. Μήπως ο άγιος Μεθόδιος δεν έσφαλε παρά την αγιότητά του, στη απόφαση της τιμωρίας των Στουδιτών μοναχών; Ο Άγιος Κύριλλος το 403 δεν συνόδευσε τον θείο του Θεόφιλο στην Κωνσταντινούπολη και ήταν παρών στην παρά την Δρυν Σύνοδο που καθαίρεσε τον ΜΕΓΑ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο; Δεν θεωρούσε τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο όμοιο του Ιούδα;[463] Ο Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης δεν είχε μερικές λάθος δογματικές απόψεις; Έκανε καλά ο Άγιος Ανατόλιος που συμφώνως προς τα πρακτικά της Δ´ Οικ. Συνόδου είπε, εκφράζοντας τη δική του γνώμη και μόνο, ότι «διά την πίστιν ου καθηρέθη ο Διόσκορος, αλλ’ επειδή ακοινωνησίαν εποίησε τω Κυρίω Λέοντι και τρίτον εκλήθη και ουκ ήλθεν».;;
 Οι προσωπικές εμπειρίες και οι γνώσεις του Γέροντα πολλές φορές παίζουν σημαντικό ρόλο στις απόψεις του. Φίλτρο αλάθητο και αμετάβλητο για το τι είναι ορθό και τι λάθος αποτελεί η Πατερική Συμφωνία. Το Patrum consensus, η συμφωνία των τωρινών θέσεων με όλες τις προηγούμενες των Πατέρων.
Είναι γνωστή η ιστορία για τον γέροντα ο οποίος ενω είχε φτάσει στο επίπεδο να έχει αγγέλους ως συλλειτουργούς του, παρόλα αυτά όταν πήγε μία φορά ένας διάκονος στο εκκλησάκι που λειτουργούσε για να παρακολουθήσει την λειτουργία, πρόσεξε ότι γινότανε με αιρετικό τυπικό. Όταν λοιπόν ο διάκονος του έκανε παρατήρηση, την πρώτη φορά ο γέροντας τον αγνόησε, την δεύτερη τον αγνόησε, την τρίτη γύρισε στον άγγελο και τον ρώτησε: «Αλήθεια λέει;» και ο άγγελος του απάντησε: «ναι αλήθεια λέει». Ο γέροντας ρώτησε τον άγγελο: «γιατί δεν με διόρθωσες;» και αυτός του απάντησε: «Επειδή ο Θεός θέλει ο άνθρωπος να διορθώνεται από τον άνθρωπο». Η παραπάνω ιστορία θυμίζει και άλλη μια ιστορία που υπάρχει στο Γεροντικό: Ένας γέροντας προσπαθούσε να βρει την ερμηνεία για ένα Αγιογραφικό χωρίο. Μέρες ολόκληρες προσευχόταν αλλά δεν κατάφερνε να πάρει απάντηση. Κάποια μέρα αποφάσισε να πάει στο γείτονά του ασκητή και να τον ρωτήσει. Μόλις ξεκίνησε να πάει, ήρθε άγγελος εξ ουρανού για να του δώσει την ερμηνεία και ο γέροντας τον ρώτησε: «Που ήσουν τόσο καιρό γιατί δεν ερχόσουν;» και ο άγγελος του απάντησε «επειδή ο Θεός περίμενε να ταπεινωθείς πηγαίνοντας σε άνθρωπο». Ένας ευσεβής λογισμός που θα μπορούσαμε να κάνουμε λοιπόν είναι ότι ίσως κάποιοι νεοφανείς Άγιοί μας να μην ήταν πλήρως ενημερωμένοι για το πολυδιάστατο θέμα της Αποτείχισης. Πολλοί νομίζουν ότι οι Άγιοί μας είναι και παντογνώστες! Αλλά «κανείς δεν ξέρει κανένα πράγμα με τόση τελειότητα καθώς πρέπει να το ξέρει, ακόμα κι αν είναι ο Πέτρος, ακόμα κι αν είναι ο Παύλος», λέει ο Άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας.[464]
Μία ακόμα ερμηνεία που θα μπορούσαμε να αναφέρουμε στο πρόβλημα είναι αυτή που αναφέρεται από τον προφήτη Ησαΐα και αναφέρει ο Π. Τρεμπέλας στο υπόμνημά του: «Όταν ο λαός είναι διεφθαρμένος και κρίνεται από τον Θεό άξιος εγκαταλείψεως, κατά θεία παραχώρηση αυτοί που ετάχθησαν από τον Θεό να τον καθοδηγούν πλανώνται».[465] Παραχωρεί ο Θεός να κλείσουν οι οφθαλμοί της διάνοιας των προφητών Του γιατί ο λαός θα βρεθεί ακόμα πιο ένοχος από την αναμενόμενη άρνηση εφαρμογής των εντολών των προφητών.
Τέλος είναι πραγματικά υψηλής θεολογικής εμπειρίας η σκέψη που κάνει ο Άγιος Μάξιμος. Ο Άγιος του Θεού μας λέει ότι άν δεν έχει κανείς ένα πρότερο φυσικό ιδίωμα στην ψυχή του προς κάποια αρετή δεν μπορεί να λάβει υψηλό χάρισμα πάνω σε αυτή την αρετή. Έτσι αυτός που δεν έχει μία πρότερη φυσική φιλανθρωπία δεν μπορεί να λάβει χάρισμα ιαμάτων, «ούτε τι έτερον των λοιπών χαρισμάτων χωρίς της εκάστου δεκτικής έξεως…».[466] Και ο ιερός Χρυσόστομος σημειώνει ότι οι άγιοί μας έχουν διαφορετικές «λαμπρότητες», όλες προερχόμενες βεβαίως από την λαμπρότητα του Θεού, ο Οποίος στον μεν ένα χαρίζει την λαμπρότητα της προφητείας, στον άλλον την λαμπρότητα της αποστολής, στον άλλον την λαμπρότητα του μαρτυρίου.[467] «Μη πάντες απόστολοι; Μη πάντες προφήται; Μη πάντες διδάσκαλοι; Μη πάντες δυνάμεις; Μη πάντες χαρίσματα έχουσιν ιαμάτων;…».[468] Άλλωστε: «Όπως θέλει ενεργεί το Άγιο Πνεύμα».[469]
Και κάτι ακόμα. Κάποιοι περιμένουν κάποιους πράγματι άγιους Γέροντες να πάρουν «πληροφορία» από τον Θεό για να σημάνουν την Αποτείχιση. Θέλω να καταγράψω ότι πουθενά δεν συνάντησα οι πρωταγωνιστές των αποτειχίσεων να δηλώνουν ότι προέβησαν σε Αποτείχιση επειδή έλαβαν «πληροφορία» από τον Θεό. Οδηγός τους ήταν η Αγία Γραφή, η διδασκαλία και ο βίος των Αγίων, οι Σύνοδοι και οι Ιεροί Κανόνες. Αυτή η «πληροφορία» από τον Θεό! Όποιος δεν πείθεται από την διδασκαλία της Γραφής και των Πατέρων, ούτε και νεκρός να αναστηθεί, ούτε και «πληροφορία» σε κάποιον Γέροντα να δοθεί, δεν θα πεισθεί. Έτσι μας διδάσκει ο Κύριος στην παραβολή του πλουσίου και πτωχού Λαζάρου.[470] Και από τον αντιαιρετικό βίο της Εκκλησίας βλέπουμε ότι από την αίρεση δεν προστατεύει η «πληροφορία» αλλά η παραδεδομένη διδασκαλία.
Εμείς όμως γιατί δεν πειθόμαστε από τις ξεκάθαρες εξηγήσεις των Αγίων και την διδασκαλία της Εκκλησίας; Γιατί δεν μένουμε στην «παρακαταθήκη»[471] όπως μας παραδόθηκε, χωρίς να κοιτάμε πονηρά γύρω μας, κρίνοντας άλλους για το τί έπραξαν ή τι δεν έπραξαν; Εκατό ταυτόσημες και σαφείς διδασκαλίες έχουμε και δεν πειθόμαστε, και ψάχνουμε κάποια θολή και αμφίσημη στάση κάποιου συνήθως σύγχρονου κληρικού μήπως και μας «βολέψει! Ο Ποιμένας που δεν διδάσκει με ακρίβεια τις εντολές του Θεού θα δικαστεί ως φονιάς για τις ψυχές αυτών που θα πάρει στον λαιμό του. Οι ακόλουθοι αυτών των ποιμένων δεν θα αθωωθούν ως ανεύθυνοι, αλλά θα απολεσθούν που ακολούθησαν πλάνο ποιμένα.[472] «Αρκει ταυτα τοις πιστοις».[473]
«Μας δίδαξαν οι Παίδες που ρίχτηκαν στην βαβυλώνια καμινο, ότι κι αν δεν υπάρχει κανείς σύμμαχος της ευσεβείας, πρέπει να επιτελεί κανείς και μόνος το καθήκον. Αυτοί λοιπόν μέσα από την φλόγα της καμίνου υμνούσαν τον Θεό, χωρίς να υπολογίζουν το πλήθος των ασεβών, αλλά οι τρείς τους ήταν αρκετοί για να στηριχτουν μεταξύ τους».
Μ. Βασιλείου, Ομιλί Περί του Αγίου Πνεύματος
Παραπομπές :
[452] Ορθόδοξος Τύπος, 9/8/2013.
[453] Ο Άγιος είχε αποτειχιστεί «παύοντας πάσαν εκκλησιαστικήν επικοινωνίαν μετά του κακοδόξου Πατριάρχου». Φύλλο 144, «Ορθόδοξος Τύπος», 15/6/1971. [454] Ιερομ. Ισαάκ, «ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ» – ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2004, σελ. 690-691.
[455] Ι. Χρυσοστόμου Ε.Π.Ε. 26, 50-52.
[456] Πράξ. ιδ´ 12.
[457] Όσιος Ηλίας ο Έκδικος, Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, Τόμος Γ´, σελ. 43-59.
[458] Β´ Κορ. στ´ 8.
[459] Λουκ. στ´ 22.
[460] Πρεσβ. Διον. Τάτση, Ο Γέροντας Παΐσιος Βιογραφικά στοιχεία – Διδαχές – Επιστολές – Περιστατικά – Κείμενα, σελ. 146-147.
[461] Αγ. Νικοδήμου, Ερμηνεία στις ΙΔ´ Επιστολές…τ. Β´, σ. 266.
[462] «Από δε των δοκούντων είναι τι, οποίοι ποτε ήσαν ουδέν μοι διαφέρει, πρόσωπον Θεός ανθρώπου ού λαμβάνει» Γαλ. β´, 6.
[463] Λόγω της πλύσης εγκεφάλου την οποία είχε υποστεί από τον θείο του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόφιλο. P.G. 77, 356B.
[464] Αγ. Νικοδήμου, Ερμηνεία των ΙΔ´ Επιστολών…σχόλιο στην Α´ Κορ. η´ 2.
[465] Π. Τρεμπέλα, Υπόμνημα στον προφ. Ησαΐα, κθ´, 10, σελ. 325.
[466] Κεφ. ιγ´ της στ´ Εκατοντ. Των Θεολογικών. (Ερανισμένο από την Ερμηνεία των ΙΔ´ Επιστολών…Αγ. Νικοδήμου, τ. Α’, σελ. 579, εκδ. Ρηγόπουλος).
[467] Αγ. Νικοδήμου, Ερμηνεία των ΙΔ´ Επιστολών… τ. Α´,σελ. 581, εκδ. Ρηγόπουλος.
[468] Α´ Κορ. ιβ´ 29.
[469] Α´ Κορ. ιβ´ 11.
[470] Λουκ. ιστ´, 27-31.
[471] Α´ τιμ. γ´, 20.
[472] Ε.Π.Ε. 31, 146.
[473] Μ. Αθανασίου, Επιστολή προς Σεραπίωνα Α´.
(Από το βιβλίο του κ. Ιωάννου Ε. Ρίζου “Οι ληστές της Θείας διδασκαλίας”, Μέρος β´, με υπότιτλο: “Δοκίμιο στην Αποτείχιση”, ολόκληρο το κεφάλαιο “Γιατί δεν αποτειχίστηκαν οι σύγχρονοι Άγιοι”, σελίδες: από 184 έως και 192. Έχει γίνει μετατροπή-μεταφορά του κειμένου από Πολυτονικό Σύστημα Γραφής σε Μονοτονικό).

Λόγια Αγιορειτών Πατέρων (1)


Mήν περιορίζετε μόνο την προσευχή σας στα λόγια, κάνετε ολόκληρη την ζωή σας μία προσευχή στον Θεό. (Άγιος Παΐσιος)
Έρχεται ο πειρασμός στα μέτρα του καθενός. Όπου κι αν είσαι, όπου κι αν σταθείς, κοντά σου είναι. Και πρέπει να υπομείνεις για να βγεις νικητής. (Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής)
Ο ενάρετος βίος δεν είναι εξωτερικό κατόρθωμα, αλλά μάλλον εκδήλωση της φυσικής και εσωτερικής σχέσεώς μας με το απόλυτο αγαθό, δηλαδή το Θεό. (Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)
Όποιος ζει τον Χριστό, γίνεται ένα μαζί Του, με την Εκκλησία Του. Ζει μια τρέλα! (Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Λόγια Αγιορειτών Πατέρων (2)


Τα πατρικά χάδια στα παιδιά δημιουργούν αυτοπεποίθηση και βοηθούν στην αντιμετώπιση των δυσκολιών της ζωής. (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)
***
Η προφητεία, για τους πιστούς, δεν έχει μεγά­λη σημασία, γιατί δεν μας πληροφορεί για κάτι και­νούργιο, που πρέπει να μάθουμε. Εμείς βαδίζουμε «με την πίστη» και όχι «με την όραση». (Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)
***
Μη επιθυμείς να βρεις χαρά και ανάπαυση σε όσα η ψυχή σου λυπάται και η θεία Χάρις δεν αναπαύεται. (Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής)
***

Ο πνευματικός πατέρας υποφέρει, πονά, κλαίει και προσεύχεται περισσότερο από αυτούς που έρχονται σε αυτόν· μόνο κάτω από τις συνθήκες αυτές μπορεί αληθινά να διακονήσει τους ανθρώπους. (Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)
***
Mερικοί απελπίζονται, σκέφτονται πως ο Κύριος δεν θα τους συγχωρέση τις αμαρτίες. Τέτοιες σκέψεις προέρχονται από τον εχθρό. (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)
***
Την ώρα που τα λες στον εξομολόγο, έρχεται η θεία χάρις και σε απαλλάσσει απ’ όλα τα άσχημα βιώματα και τις πληγές και τα ψυχικά τραύματα και τις ενοχές· διότι, την ώρα που τα λες, ο εξομολόγος εύχεται θερμά στον Κύριο για την απαλλαγή σου. (Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)
***
Αν η προφητεία δεν είναι εκ Θεού, πρόκειται για απάτη και δόλο σατανικό, που σκοπό έχει τη ζημιά και την αποπλάνηση του ανθρώπου, αυτό που ο διάβο­λος επιδιώκει πάντοτε. (Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)
***
Η μετάνοια, το πένθος, τα δάκρυα και όλα που συμβαίνουν σ’ αυτόν που μετανοεί είναι όλα της θείας Χάριτος. (Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής)
***
Όταν η ψυχή με το Άγιο Πνεύμα γνωρίσει τον Κύριο, τότε κάθε στιγμή ακατάπαυστα εκπλήσσεται από την ευσπλαχνία του Θεού, το μεγαλείο και την παντοδυναμία Του. (Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)
***
Η Εκκλησία έχει το κατάλληλο φάρμακο, για να πέσει ο τοίχος της αμαρτίας. Αυτό είναι η μετάνοια και εξομολόγηση. Έρχονται πολλοί και ενδιαφέρονται για νοερά προσευχή. Εμείς πρώτα λέμε: «Εξομολογήθηκες καμία φορά; κοινωνάς; ζεις χριστιανικά;» κλπ. Αν πει ναι, τότε προχωρούμε. Αν όχι, μη χάνουμε λόγια άδικα. Πρώτα λοιπόν, βάζουμε αρχήν με την μετάνοια και εξομολόγηση. Κατόπιν ακολουθούμε τη συμβουλή ενός κατάλληλου πνευματικού. (Γέροντας Χαράλαμπος Διονυσιάτης)

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΛΟΓΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ


π.Διονύσιος Ταμπάκης

«Όταν εισέρχεσαι στο Άγιον Όρος δεν προγραμματίζεις κατά παραγγελίαν την πνευματική σου πορεία.. Αφήνεσαι να σου μιλάει και να σε κατευθύνει αυτό το Άγιον Όρος όπως η Κυρία Θεοτόκος γνωρίζει . Αφήνεσαι όπως το κλαράκι στην ροή του ποταμού να σε ταξιδέψει όπου ο Θεός Θέλει.»
«-Ασχολούμαστε διαρκώς με το πλάτος της Ορθοδοξίας και όχι με το βάθος της.
Μαθαίνουμε καθημερινά ποιος Πατριάρχης έβηξε.Τί φόρεσε ό τάδε Δεσπότης στο πανηγύρι. Ποια κυρία επιτέλεσε την τάδε αρτοκλασία. Πιο νέο βιβλίο εκδόθηκε κ.α. αλλά λίγοι ασχολούμαστε με το βάθος και την ουσία της Ορθοδοξίας που μεταποιεί τους αμαρτωλούς σε Αγίους και τους αποξενωμένους σε φίλους και παιδιά του Θεού γεμίζοντάς τους με την χάρη του Αγίου Πνεύματος.»
«Στην σιωπή κερδίζεις ,στα λόγια χάνεις.»
«Η πνευματκή ζωή είναι μυστική, στην οποία ο Θεός σου αποκαλύπτεται μυστικά.»
«Θέλεις να αποκτήσεις μετάνοια;. Κάνε μετάνοιες.»
«Ας λέμε εμείς οι Ιερείς αυτά που πρέπει να πούμε και ας μην τα ακούνε οι ανθρώποι.Εμείς πρέπει να τα πούμε ,να δώσουμε την ομολογία μας.»
«Από εμάς τους Ιερείς ο Θεός θέλει βασικά την προσευχή. Δύσκολο είναι;»
«Όχι μόνο να αποφεύγουμε τον πειρασμό, αλλά και εμείς να μην γινόμαστε πειρασμός για τους άλλους.»
«Ακόμη και αυτή η παρουσία του ρασοφόρου Ιερέως είναι από μόνη της ένα κήρυγμα.»
«Ερώτηση σε ένα άγιο και έμπειρο Γέροντα πνευματικό:
-Γιατί Γέροντα δεν κατεβαίνετε τακτικότερα στον κόσμο για εξομολόγηση και ποιμαντικό έργο;
-Βγαίνω μία φορά τον χρόνο για λίγες ημέρες.Μετά δεν προλαβαίνω, πρέπει να βοηθήσω τους αδελφούς στον κήπο.»
(ενώ θα μπορούσε να βγαίνει τακτικά στον κόσμο και να απολαμβάνει την εκτίμηση και δόξα των ανθρώπων εκείνος θέτει τον εαυτό του ποιο κάτω και από τα καλογέρια του ακόμη προτιμώντας να μην τα αφήνει μόνα τους να κουράζονται στον κήπο.)
«Στα Σταυρώσιμα τροπάρια στο Άγιον Όρος προτάσσουνε το :
Δόξα τη Αγία Σταυρώση Σου Κύριε.
Δεν ακούγεται όμως λίγο οξύμωρο;
Φαντάζεστε να πανηγυρίζουν οι οπαδοί μίας ομάδας την ήττας της ομάδας τους;
Σαν να λέμε δόξα στην ήττα σου Κύριε. Γίνεται αυτό;
Ναι! γιατί στην φαινομενική ήττα και αποτυχία του Χριστού έλαβε χώρα η μεγάλη Του νίκη στον διάβολο και στον θάνατο.
Η παντοδυναμία του Θεού φάνηκε στη ταπείνωσή του και στην σταύρωσή του.»
«Κάποιος άνθρωπος πηγαίνει σε ένα ξενοδοχείο. Όταν έρχεται η ώρα να πληρώσει τον ρωτά ο ξενοδόχος: θέλετε κύριε απόδειξη.
-Όχι ,παρακαλώ υπάρχει εμπιστοσύνη, μας βλέπει άλλωστε και ο Θεός.
-Ποιος Θεός; Δεν πιστεύω εγώ στον Θεό.
-Ε τότε δώσε μου απόδειξη.Δεν εμπιστεύομαι κα δεν πιστεύω σε άνθρωπο που δεν πιστεύει στο Θεό.»
«-Έχασα τα πάντα εκτός από αυτά που έδωσα».
«-Θέλεις να έχεις αφθονία; Τότε σκόρπιζε.»
«-Θελεις να γίνες ζητιάνος; , τότε αποθήκευε.»
«Λέγοντας συνέχεια το «ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ» είναι σαν να καίς εκείνη την στιγμή ακοίμητο καντήλι στην Παναγία μας.»
«Όπου ο Θεός εκεί ΤΑΞΗ
Όπου λείπει ο Θεός εκεί η ΑΤΑΞΙΑ Ακόμη και τα άγρια και δυσάγωγα θηρία και ζώα στην κιβωτό του Νώε είχαν τάξη και συνεργασία γιατί είχαν τον Θεό αναμεταξύ τους.»
«-Χωρίς την εξομολόγηση είμαστε διηρημένοι από τον Θεό.»
«Ερωταπόκριση Μοναχού Παϊσιου (πρωην κοσμικά Γρηγόρη) προς τον εαυτό του:
-Σου στέρησα τίποτα Γρηγόρη όσο ήσουν μέσα στην αμαρτία και στον κόσμο;Όχι!
Ε τότε μην μου πειράζεις τον Παϊσιο.»
«Τι κόμμα να ψηφίζουμε;
Το κόμμα της Αγίας μετάνοιας.!»
«Δείξε μου Θεε μου τους φίλους μου .Τους εχθρούς μου τους γνωρίζω .»
«-Ακολουθάει το πρόβατο ξένο τζομπάνη;
’Ετσι και αυτός που αγαπά και ξέρει τον Χριστό δεν ακολουθάει τους ψευτοποιμένες και τους προβατόσχημους λύκους.»
«-Ο μεγαλύτερος εχθρός είναι ο εαυτός μας.»
«-Ποιος άλλος σταυρώθηκε ποτέ για μας; Μονάχα ο Χριστός, αυτόν λοιπόν ας εμπιστευόμαστε και ακολουθάμε.»
«-Τα πάντα αγαπούν τον άνθρωπο που αγαπάει Τον Θεό.»
«-Τα πάντα υπακούουν στον άνθρωπο που υπακούει στον Θεό.»
«-Εάν ο Θεός δεν είναι μαζί μας τότε όλα και όλοι είναι εναντίον μας.»
«Ένα ωραίο δίστιχο,
ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ
ΑΝΩ ΣΧΩΜΕΝ ΤΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.»

-Το πρόβλημα δεν βρίσκεται οριζοντίως μεταξύ μας,
αλλά καθέτως με τον Θεό.
Όταν διορθωθεί το κάθετο τότε θα διορθωθεί και το οριζόντιο.»
«Σε κάθε ημέρα που ανατέλλει ξανοίγεται και λίγο από το ειλητάριο του Θεού.Ή έχει πίκρες ή έχει χαρές ,ας τις δεχόμαστε με αφοσίωση και εμπιστοσύνη στον Θεό.»
«-Στις εντολές του Χριστού βρίσκεται και η φυσιογνωμία του Θεού.
π.χ. Από τους Μακαρισμούς :
«Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι.» άρα ο Θεος έιναι ταπεινός. «Μακαριοι οι καθαροί τη καρδία.» άρα και ο θεός είναι καθαρότητα και αγνότητα κ.α..»
«Εχθροί της προσευχής είναι η πολυλογία και η εξωστρέφεια».
«-Πετάνε στα λουλούδια κοπριές και αυτά τις μεταποιούν σε ανθό και άρωμα.
Και όταν παρομοίως μας πετάνε σκουπίδια και συκοφαντίες αυτά με την χάρη του Θεύ μεταποιούνται σε αιώνιες ευλογίες για εμάς.»
«-Τα παιδια είναι όπως τα φυτά, θέλουνε την περιποίηση τους , το πότισμα το κλάδεμα, την στήριξη και την φροντίδα.»
«-Οι Οθονες : Ηλεκτρ.Υπολογιστές , Τηλεόραση , κινητά αιχμαλωτίζουν τον νούν και ειδικά τα παιδιά τα μαραζώνουν και τους δημιουργούν παθητικότητα και έτσι αχρηστεύονται.»
«Υπάρχει το υπόγειο βασίλειο του Διαβόλου που μαγνητίζει και τραβά τον άνθρωπο προς τα κάτω και το βασίλειο του Θεού που τραβά και εμπνέει τον άνθρωπο προς τα υψηλά του ουρανού.»
«-Γίνεται μια μητέρα να μην ξεχωρίσει το παιδί της ανάμεσα στα άλλα;
Έτσι και αυτοί που έχουν την χάρη του Χριστού θα ξεχωρίσουν στα έσχατα το αληθινό από το ψεύτικο και πλάνο .Τους ποιμένες από τους ψευτοπομένες.Τον Χριστό από τον Αντίχριστο.»
«-Μην βλέπετε ειδήσεις. Σας γεμίζουνε ανασφάλεια και άγχος. Ούτως ή άλλως δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτα μαθαίνοντας για τα γεγονότα αλλά μονάχα κάνοντας προσευχή».

Αγιορειτης Γεροντας π. Απολλω Δοχειαριτης: Ενας συγχρονος ησυχαστης και ιεραποστολος των ραδιοκυματων. Αιωνια σου η μνημη αδελφε SV2ASP! [5 Μαϊου 2019]



Ο Γέρων π. Απολλώ Δοχειαρίτης, έφυγε από κοντά μας. Εκοιμήθη εν Κυρίω στις 5 Μαΐου 2019,  Κυριακή του Θωμά. Υπήρξε άνθρωπος γεμάτος πλούσια αγάπη, ακέραιος αγωνιστής της Πίστεως, ακριβής στα μοναχικά του καθήκοντα, ακάματος σε όλες τις χειρωνακτικές εργασίες και μέγας Ιεραπόστολος.
Αξιοποίησε ένα ειδικό χάρισμα που του έδωσε ο Θεός:  να είναι ένας από τους πρώτους και καλά καταρτισμένους ραδιοερασιτέχνες στην Ελλάδα. Μετά τις απαιτούμενες Κρατικές εξετάσεις, του αποδόθηκε το διεθνές χαρακτηριστικό κλήσεως SV2ASP. 
Έφερε μέσω του ασυρμάτου του  κατόπιν  και μέσω διαδικτύου πολλούς αλλοδόξους στην Ορθοδοξία από όλο τον Πλανήτη, ώστε αρκετοί  εξ΄ αυτών να βαπτισθούν, είτε στην Ι. M. Δοχειαρίου, είτε στην Ι. Μ. Παναγίας Θεοσκεπάστου Σοχού (π.χ. Ο DL5EBE δεν είναι πια προτεστάντης… Ραδιοερασιτέχνης Γερμανός βαπτίζεται στο Άγιο Όρος).
Πολύ σημαντική για την ιεραποστολή και τον ραδιοερασιτεχνισμό υπήρξε και η συνεργασία του με την Καθηγήτρια Πανεπιστημίου του Λονδίνου Veronica de la Dora, Iταλίδα που κατηχήθηκε από τον π. Απολλώ και βαπτίστηκε Ορθόδοξη στην άνω Ι. Μονή στο Σοχό (Ένα βιβλίο για το Άγιο Όρος γραμμένο από γυναίκα. Συνέντευξη της συγγραφέως Veronica della Dora από τη Βενετία [Καθηγήτρια Ανθρωπογεωγραφίας στο Royal Holloway του Πανεπιστημίου του Λονδίνου)
Χάρις στον Γέροντα οι Ρώσοι Κοσμοναύτες  και όχι μόνο συνδέθηκαν με το Άγιον Όρος (βλ. SV2ASP/A, Η Αθωνική πολιτεία στον «αέρα» μαζί με σύντομο βιογραφικό) και γνώρισαν καλύτερα τους Ελληνες Ορθοδόξους. “Συγκλονιστικές εμπειρίες στο Κοσμοδρόμιο της Ρωσίας” (VIDEO) Όλη η εκδήλωση και των υλικό των Ρώσων Αστροναυτών (Шокирующий опыт в России в Байконуре) 
Στήριξε με τις προσευχές, τις συμβουλές του, τα contacts, τα άρθρα του και άλλους τρόπους αγάπης, πολλούς ραδιοερασιτέχνες SV2ASP sk  και Συλλόγους τους, κι έγινε παγκοσμίως γνωστός DX Voice from Mount Athos Monk Apollo, SV2ASP, SK
Παρά τα σοβαρά προβλήματα της υγείας του, έστελνε ακαταπόνητος κάθε εβδομάδα στους φίλους και εν Χριστώ αδελφούς του σε πολλές Χώρες, ομαδικό E-mail με πνευματικούς λόγους, που κατά κύριο λόγο ερμήνευαν το Ευαγγελικό ανάγνωσμα της ερχομένης, κάθε φορά, Κυριακής. Το τελευταίο ομαδικό e-mail, με Αναστάσιμες πνευματικές Διδαχές, το έστειλε λίγες ημέρες πριν την κοίμησή του (27. 4. 2019), χωρίς να λογαριάζει την εξάντληση που είχε.
Την Αναστάσιμη αυτή πορεία του σεβαστού μας Γέροντα Απολλώ, δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ.
Θα θερμαίνει την ψυχή μας η πατρική του αγάπη, ο σεβασμός του στον συνάνθρωπο και η ενθάρρυνση για κάθε καλό.
Η κλήσεις του ασυρμάτου του τώρα θα ακούγονται καθαρότερα από τη Βασιλεία του Θεού. Τώρα έχουμε ακόμη ένα μεσίτη προς τον Πανάγαθο Θεό, που θα μας στέλνει το QSL (= θετική απόκριση  /ραδιοερασιτεχνικός όρος) στις προσευχές μας, καθώς εύχεται από Εκεί για τη μετάνοια και τη σωτηρία μας.
Ο Θεός να τον αναπαύσει με τους Αγίους Του!
TI

geron apollw 02
geron apollw 02
geron apollw 02
geron apollw 02
geron apollw 02
 

Λόγια ζωής σύγχρονων Αγιορειτών Πατέρων

assets_LARGE_t_942_200273_type12128Εχθές μου έστειλε ένας καλός φίλος με e-mail εμπειρίες από την πρόσφατη επίσκεψή του στο Άγιον Όρος.
Σας μεταφέρουμε λοιπόν τα σοφά λόγια ζωής που άκουσε από τους σύγχρονους Αγιορείτες πατέρες:
* * *
-Ο Γέροντας Παΐσιος  ήθελε να βλέπει τους ανθρώπους χαρούμενους και όχι κατσουφιασμένους.

-Ο Γέροντας Παΐσιος και από το χιούμορ ακόμη έβγαζε ωφέλεια.
-Ο Γέροντας Παΐσιος φύλαγε τον εαυτό του.
Δεν παρασυρόταν από το περιβάλλον και τους περισπασμούς του.
Μίλαγε σε 50 άτομα στην Παναγούδα και τους βοηθούσε και παράλληλα αισθανόταν σαν να βρισκόταν μόνος του με Τον Θεόν. Είχε την καρδιακή προσευχή.

-Η προσευχή μας να είναι καρδιακή και όχι ξερά εγκεφαλική.

-Ο Ιησούς Χριστός μας καλεί σε Σταυρό και θυσία και όχι σε καλοπέραση.Μην παρασυρόμαστε από νοσηρά παραδείγματα «καλών Χριστιανών» που στο όνομα του Χριστού βολεύτηκαν και «εύρον την εαυτόν ζωήν»
Ο ευρών την ψυχὴν αυτού απολέσει αυτήν, Ματθ.Ι΄-39)
Ο Χριστός μας λέει «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν ( Μαρκ Η΄-34) και όχι βολεψάτω ἑαυτὸν!
-Αντί ως ιερέας να διώχνεις το άγχος από τους ανθρώπους το έχεις και μέσα σου;

-Οι πολλές δραστηριότητες, ασχολίες και γνώσεις διώχνουν τον Χριστό από την ζωή μας.
-Με τις πολλές ασχολίες ξεχνάμε τον Θεό.
Όπως έκανε και επέβαλε εξοντωτικές εργασίες ο Φαραώ στους Εβραίους για να ξεχάσουν τον Θεό.
Η σημερινή εποχή μας στέφει προς τα έξω, σε εξωτερικές δραστηριότητες και όχι σε πνευματικές.
Έτσι αντί να βαθαίνουμε , εμείς πλαταίνουμε.

-Όσο μπορείς περιορίσου!
Όσο μπορείς να έχεις λιγότερες μέριμνες.
Ο σκοπός του διαβόλου είναι να ξεχνάμε τον Θεό ! (μέριμνες,δραστηριότητες, ζάλη, αγωνίες, επιθυμίες, τηλεόραση, πληροφορίες,ίντερνετ…)
Έχουμε βιασύνη επειδή δεν έχουμε υπομονή.
-Να είμαστε σε όλη την ζωή μας γαλήνιοι.Στην ψυχή, στις σκέψεις, στα λόγια, στην συμπεριφορά.
-Να είμαστε ξεκάθαροι ως Χριστιανοί ,αλλιώς ούτε πνευματική ζωή μπορούμε να έχουμε, ούτε τίποτα άξιο δεν μπορούμε να κάνουμε στην ζωή μας.Απλώς να κυλάει η ημέρα.
-Να γίνουμε ΑΠΟΛΥΤΟΙ με την πίστη μας .αυτή είναι η Βασιλική οδός.Αυτή είναι η οδός των Αγίων κα όχι το ξεχείλωμα ,ο συμβιβασμός και ο ελιγμός.
-Εμείς οι Χριστιανοί δεν είμαστε συντηρητικοί (ψυγείο)αλλά παραδοσιακοί .Ο κόσμος είναι συντηρητικός.
Η Εκκλησία μεταφέρει ανά τους αιώνες από γενεά σε γενεά τον ΖΩΝΤΑΝΟ λόγο Του Θεού.Ενώ ο κόσμος είναι το ψυγείο που διατηρεί τα χαλασμένα προϊόντα της αμαρτίας.
-Όταν ο Θεός θέλει να τιμωρήσει έναν λαό του στέλνει κακούς ηγέτες.
-Τα περασμένα χρόνια ακόμη και τα κτίρια απέπνεαν ταπεινότητα.
-Για όσους θεωρούν τους εαυτούς τους καλούς Χριστιανούς :
Άραγε έχουμε εσωτερική πληροφορία ότι αναπαύουμε Τον Θεόν;
-Να εργαστούμε στον εαυτό μας εάν θέλουμε να βοηθήσουμε και τους άλλους.
-Όποιος δεν έχει κάνει πνευματική δουλειά στον εαυτό του δεν μπορεί να αποκτήσει υπομονή.
-Να κάνουμε καθημερινά 5 μετάνοιες για το κάθε παιδί μας.
-Τα όπλα των Χριστιανών (Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ) είναι πνευματικά και αόρατα.
Και πολύ πιο αποτελεσματικά και από τις σφαίρες ακόμη.
-Το κύριο έργο του Ιερέως είναι Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ και μετά οι υπόλοιπες δραστηριότητες
-Όταν φυσά άνοιξε πανιά.
Όταν έχει άπνοια άρπαξε τα κουπιά.
δηλαδή
Όταν πνέει η Χάρις άνοιξε την ψυχή σου.
Όταν λιγοστεύει, προσπάθησε και εσύ!

-Όταν νηστεύουμε Γέροντα να το κρύβουμε;
Ο καθένας έχει σήμερα δικαίωμα να ζήσει όπως θέλει πλην των Χριστιανών. Εμείς συνέχεια κάνουμε συμβιβασμούς και ντρεπόμαστε να δηλώσουμε πως είμαστε Χριστιανοί.
Έτσι για να μην μας λένε κολλημένους ,ξεκολλάμε από Τον Χριστό

-Η διάκριση βγαίνει από την υπακοή στον Ι.Χριστό.
Mount-Athos-Wooden-Cross (1)
-Μας δίνει πολλές φορές ο Θεός ασθένειες για να ξεχρεώνουμε. Μας δίνει οδύνες για να ξεχρεώνουμε τις αμαρτωλές ηδονές.
-Μας είπε ηλικιωμένος Μοναχός:
Πάντα να ρωτάμε (αυτό περιέχει ταπείνωση) και ποτέ δεν θα πλανηθούμε.
Κάποτε ήθελα να πάω από τις Καρυές σε μία δουλειά και ρώτησα ένα παιδί της Αθωνιάδος:
-Παιδί μου ,να’βγώ έξω;
-Γέροντα , δεν κάθεσαι καλύτερα στο κελί σου;
Και έτσι γλύτωσα από μεγάλο πειρασμό.

-Σκοπός μας δεν είναι να μάθουμε τα παιδιά να έχουν ηθική, τυπική ζωή , αλλά να αγαπήσουν Τον Χριστόν !
-Ο Θεός αναπαύεται στην εσωτερική ομορφιά κα όχι τόσο στην εξωτερική έστω και εάν είναι ιερή.
Ιεροί μεγαλοπρεπείς Ναοί δίχως πνευματικότητα δεν ευαρεστούν Τον Θεό.
Γιαυτό και επέτρεψε στον Ναβουχοδονόσορα να καταστρέψει τον Ναόν του Σολωμόντος αφού εγκατάλειψαν οι Ιουδαίοι Τον θεόν από την ζωή τους.
-Να έχουμε πάντα τον πρώτο στόχο και να μην χανόμαστε σε πολλές αγχωτικές μέριμνες.
Κάποτε ένας Γέροντας είχε να ξεχερσώσει ένα μεγάλο χωράφι. Για να μην αγχωθεί λοιπόν το χώρισε νοητά σε 5 μέρη.
Αφού τελείωσε με το πρώτο κομμάτι λέει: –
Δόξα τω Θεώ, το καταφέραμε, δεν κάνω και το δεύτερο αφού προλαβαίνω;
Αφού τελείωσε και το δεύτερο λέει:
– Αφού έχω χρόνο ακόμη δεν κάνω και το τρίτο;
Και έτσι τελείωσε χωρίς άγχος την δουλειά του.
-Να μπαίνουμε στο Ίντερνετ Γέροντα να ενημερωνόμαστε;
Ποτέ δεν υπήρξε εποχή με τόση πληθώρα πληροφοριών και παράλληλα με τόση φτώχια προσευχής και πνευματικής ζωής.
Αντί να χάνεστε με τις ώρες στο Ίντερνετ και την τηλεόραση δεν κάνετε καλύτερα προσευχή και κομποσχοίνι; Πιο πολύ θα βοηθήσετε και θα βοηθηθείτε έτσι !
-Το θέμα είναι να κάνουμε εμείς οι Χριστιανοί το διαφορετικό.
Τόσες δεκαετίες Μοναχός στο Άγιον Όρος Γέροντα πιο είναι το απόσταγμα και μήνυμα της ζωής σας;
ΝΑ ΔΟΘΟΥΜΕ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ
ΚΑΙ ΑΣ ΤΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΟΛΑ!!
-Για την Φοβερά Προστασία της Παναγίας μας.
Όταν κινδυνεύουμε από έναν κίνδυνο ή από ένα σεισμό φωνάζουμε αμέσως : «Παναγία μου» .
Δεν λέμε ούτε «Τριάς Αγία» ή «Κύριέ μου» σώσε μας.
-Όταν αγαπάς κάποιον ποτέ δεν αισθάνεσαι ότι καταπιέζεσαι.
-Η υπομονή στην γυναικεία γκρίνια αγιάζει!
-Το μυαλό δεν μας το έχει δώσει ο Θεός για βάρος , αλλά για να σκεφτόμαστε.

-Το κερί που ανάβουμε στην Εκκλησία συμβολίζει τον νεκρό άνθρωπο που στέκεται όρθιο στο μανουάλι και ανασταίνεται από Τον Χριστό, ανάβει από την φωτιά Του Χριστού και λιώνει για Τον Χριστό.
-Στον εξωνάρθηκα του Κυριακού της Μεγίστης Λαύρας ιστορείται ο Παράδεισος και η κόλαση.
Στην κόλαση υπάρχουν πολλές κατηγορίες κολασμένων μέσα στο άσβεστο πυρ.
Σε μία περιγράφονται όλοι οι
ΔΕΙΛΟΙ- ΠΟΡΝΟΙ-ΜΑΓΟΙ-ΦΟΝΕΙΣ-ΒΔΕΛΥΡΟΙ.
Εντύπωση μας κάνει πως ακόμη και οι δειλοί, που φοβούνται ή δεν κρίνουν φρόνιμο να εκθέσουν τον εαυτό τους μπροστά στην Ομολογία Του Χριστού θα κολασθούν μαζί με τους παραπάνω, έστω και εάν αυτοί οι δειλοί υπήρξαν κατά τα άλλα , ηθικοί, ήσυχοι, «καλοί χριστιανοι» κ.α.
-Μην φοβηθείς ποτέ να ομολογείς την αλήθεια δημόσια και ας πεισμώνει ο καθένας.
-Μας ανήκει πραγματικά μόνον ό,τι συνεχίζει να υπάρχει και πέραν του τάφου.
π.Διονύσιος Ταμπάκης-Ι.Ν.Παναγίας Ναυπλίου.
Πηγές:hellas-orthodoxy.blogspot.gr – proskynitis.blogspot.gr