Περί τῶν ἡσυχαστῶν...

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ

ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΒΒΑ ΑΜΜΩΝΑ

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΗΣΥΧΑΣΤΩΝ

  Η επιθυμία να εξετάζης με περιέργεια την Αγ. Γραφή γεννά εχθρότητα και διαμάχη, ενώ ο θρήνος για τις αμαρτίες φέρνει την ειρήνη. Είναι αμαρτία για τον μοναχό πού κάθεται στο κελλί του, να εξετάζη με περιέργεια την Αγ. Γραφή παραμελώντας τις αμαρτίες του.

 Όποιος απασχολεί την σκέψι του, πριν γνωρίση τον εαυτό του, με το πως ήταν γραμμένα τα διάφορα γραφικά χωρία, αυτός έχει περιέργεια στην καρδιά και είναι φοβερά αιχμάλωτος στο πάθος του αυτό.

 Όποιος όμως φυλάγεται απ' αυτή την αιχμαλωσία, επιδιώκει να ταπεινώνεται ενώπιον του Θεού. Όποιος αναζητεί υλικό ομοίωμα του Θεού, βλασφημεί τον Θεό. Όποιος όμως φροντίζει να Τον τιμήση, αγαπά να ζη με καθαρότητα και φόβο Θεού.

Όποιος σέβεται τις εντολές του Θεού και τις τηρεί σαν χρεώστης, αυτός γνώρισε τον Θεό.

 Μην αναζητήσης τις υψηλές θεολογικές έννοιες, ενώ ακόμη ζητάς την βοήθεια τον Θεού, για να έλθη και να σε σώση από την αμαρτία. Οι υψηλές θεολογικές έννοιες μόνες τους έρχονται, όταν η ψυχή αγνισθή και καθαρισθή. Όποιος στηρίζεται στις δικές του γνώσεις και επιμένει στο θέλημα του, προκαλεί εχθρότητα και δεν μπορεί να ξεφύγη από τον δαίμονα που φέρνει στην καρδιά την λύπη.

Όποιος διαβάζει την Αγ. Γραφή και την ερμηνεύει με την δική του γνώμη και επιμένει σ' αύτη λέγοντας «αυτό πού σκέπτομαι είναι οπωσδήποτε σωστό», αυτός αγνοεί την κατάστασί του, αγνοεί ότι δεν έχει ούτε δόξα ούτε πλούτο πνευματικό.

 Όποιος όμως διαβάζει και λέει «δεν γνωρίζω το σωστό, γιατί είμαι ατελής άνθρωπος», αυτός δοξάζει τον Θεό. Σ' αυτόν κατοικεί ο πλούτος της θείας χάριτος, σύμφωνα με την δεκτικότητα του.

  Μη θέλησης να συζήτησης τους λογισμούς σου αδιάκριτα με τον καθένα, παρά μόνο με τους πνευματικούς σου πατέρες, για να μη προκαλέσης θλίψι στην καρδιά σου.

Πρόσεχε τα λόγια σου για να έχης σε υπόληψι τον πλησίον σου.

Δίδαξε την γλώσσα σου να προφέρη με συναίσθησι τα λόγια του Θεού και το ψεύδος θα απομακρυνθή από σένα.

Η επιθυμία της δόξης των ανθρώπων γεννά το ψεύδος, ενώ η ταπεινή αποφυγή της αυξάνει τον θειο φόβο μέσα στην καρδιά.

 Μη θέλησης να γίνης φίλος των ενδόξων του κόσμου αυτού, για να μην ατονήση μέσα σου η δόξα του Θεού.

  Εάν κάποιος κατακρίνη ενώπιον σου τον αδελφό του και τον εξουδενώνη και αποκαλύπτη αμαρτίες του, μη θελήσης να συμφωνήσης μαζί του, για να μη σε παρασύρη σε ανεπιθύμητα κακά.

Η απλότης και η εξουδένωσις του εαυτού μας αγνίζουν την καρδιά από την αμαρτία.

Όποιος συμπεριφέρεται στον αδελφό του με δολιότητα, δεν θ' αποφύγη τις θλίψεις.

Όποιος άλλο λέει με το στόμα και άλλο κρύβει πονηρά στην καρδιά, ματαιοπονεί σε κάθε πνευματική του εργασία. Μη προσκολληθής σε τέτοιον άνθρωπο, για να μη σε μολύνη με το μιαρό δηλητήριό του.

Ζήσε μαζί με άκακους, για να συμμετέχης στην δόξα και στην καθαρότητά τους.

Μη φερθής με πονηρία σε κανένα, για να μη χάσης τους κόπους σου.

Να συμπεριφέρεσαι με ευθύτητα σε όλους, για να νοιώσης μέσα σου την θεία ειρήνη.

Ὑγιαίνετε ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι.

Ἀμήν!

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον    www.egolpion.com

Read more: http://www.egolpion.net/

63D12DFD.el.aspx#ixzz2rbArkMyl

«Περί τῆς ψυχικῆς καλλιέργειας γιά τήν προσέλκυση τῆς Θείας Χάριτος»

«ὁ δέ Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ·

ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου

ἐν ὅλη τῇ καρδίᾳ σου καί ἐν ὅλη τῇ ψυχῇ σου

καί ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου.»

Ματθ. Κβ’: 37

Χαίρετε ἐν Κυρίῳ ἀγαπητοί.

Ἐάν κανείς ἀγαπήσει τόν Θεό «Ἐν ὅλη καρδίᾳ καί ἐν ὅλη τῇ ψυχῇ» (Ματθ. Κβ’: 37) καί κάνη τό πᾶν γιά νά ζήση μέ φόβο Θεοῦ, ὁ φόβος αὐτός θά τοῦ προξενήση κλαυθμό, ὁ κλαυθμός χαρά καί ἡ χαρά δύνημι μέ τή βοήθεια τῆς ὁποίας ἡ ψυχή θά καρποφορήση σέ ὅλα.

Καί ὅταν ὁ Θεός ἰδῆ τόν καρπό τῆς ὡραῖο, θά τόν δεχθῆ σάν εὐωδία καί θά χαρῆ μαζί μέ τούς ἀγγέλους του γιά ὅλα τά καλά της ἔργα. Θά τῆς δώση ἀκόμη φύλακα, ὁ ὁποῖος θά τήν προστατεύη σέ κάθε της βῆμα, γιά νά τήν ὁδηγήση στόν τόπο τῆς ἀναπαύσεως χωρίς τόν κίνδυνο νά τήν ὑποδουλώση ὁ σατανᾶς. Διότι ὅσο βλέπει ὁ διάβολος τόν φύλακα , δηλαδή τήν θεϊκή δύναμι, νά περιβάλλη τήν ψυχή, ἀπομακρύνεται. Φοβᾶται νά πλησιάση τόν ἄνθρωπο καί τήν δύναμι πού τόν περιβάλλει.

«ἐπιθυμητά ὑπέρ χρυσίον καί

λίθον τίμιον πολύν

καί γλυκύτερα ὑπέρ μέλι καί κηρίον.»

Ψαλμ. 18 : 11

Ἀγαπητοί ἐν Κυρίω, ἐσεῖς πού σᾶς συμπαθῶ, γνωρίζω ὅτι εἶσθε φίλοι τοῦ Θεοῦ. Ἐγκολπωθῆτε λοιπόν αὐτή τή δύναμι, γιά νά σᾶς φοβᾶται ὁ σατανᾶς καί νά ἐργάζεσθε πάντοτε μέ σοφία. Ὅσο αὐξάνει ἡ γλυκύτης τῆς θείας Χάριτος, τόσο θά πληθαίνη μέσα σας τούς πνευματικούς καρπούς. Ἡ γλυκύτης αὐτή γλυκαίνει «ὑπέρ μέλι καί κηρίον» (Ψαλμ. 18 : 11).

Οἱ περισσότεροι ἀπό τούς μοναχούς καί τίς μοναχές, ἐκτός ἀπό ὡρισμένους σέ διάφορα μέρη, δέν δοκίμασαν τήν μεγάλη αὐτή γλυκύτητα, διότι δέν ἀπέκτησαν τήν θεϊκή δύναμι. Δέν τούς τήν ἔδωσε ὁ Κύριος, διότι δέν καλλιέργησαν κατάλληλα τήν ψυχή τους γιά νά τήν δεχθοῦν. «Οὐκ ἔστι προσωπολήπτης ὁ Θεός» (Πράξ. Ι΄: 34). Γι᾿ αὐτό προσφέρει τήν θεϊκή δύναμι σέ κάθε ἐποχή σ᾿ αὐτούς πού ἐργάζονται γιά νά τή ἀποκτήσουν. Μόνο σ᾿ αὐτούς τήν χαρίζει.

Ἀγαπητοί, γνωρίζω ὅτι σᾶς ἀγαπᾶ ὁ Θεός καί ὅτι καί σεῖς ἀγαπᾶτε τόν Θεό μέ ὅλη σας τήν καρδιά ἀπό τότε πού ἀρχίσατε τόν πνευματικό ἀγῶνα. Ἀλλά καί ἐγώ σᾶς ἀγάπησα μέ ὅλη μου τήν καρδιά, βλέποντας τήν ψυχική σας εὐθύτητα. Ἐγκολπωθῆτε λοιπόν τήν θεϊκή δύναμι γιά νά περάσετε ὅλα σας τά χρόνια μέ πνευματική ἐλευθερία καί νά ἐργάζεσθε εὔκολα τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ.

«ἐν αἷς ποτε περιεπατήσατε κατά τόν αἰῶνα

τοῦ κόσμου τούτου, κατά τόν ἄρχοντα

τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀέρος, τοῦ πνεύματος

τοῦ νῦν ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας· »

Ἐφες. Β΄: 2

Ἡ δύναμις πού προσφέρεται στόν ἄνθρωπο ἐδῶ στήν γῆ , αὐτή πάλι τόν συνοδεύει στήν ἀνάπαυσι τοῦ οὐρανοῦ μέχρις ὅτου περάση ὅλες «τίς ἐξουσίες τοῦ ἀέρος» (Ἐφες. Β΄: 2).Ὑπάρχουν πράγματι δαιμονικές δυνάμεις στόν ἀέρα, οἱ ὁποῖες ἐμποδίζουν τούς ἀνθρώπους καί δέν τούς ἀφήνουν να φτάσουν στόν Θεό. Ἄς παρακαλέσουμε λοιπόν τώρα τόν Θεό μέ ἐπιμονή, νά μή μᾶς ἐμποδίσουν νά φτάσουμε κοντά Του. Ὅσο οἱ δίκαιοι ἔχουν τήν θεϊκή δύναμι, κανείς δέν μπορεῖ νά τούς ἐμποδίση τήν ἄνοδο.

«κατατρύφησον τοῦ Κυρίου, καί δώσει σοι

τά αἰτήματα τῆς καρδίας σου.»

Ψαλμ. 36 : 4

Μέχρις ὅτου κατοικήση ἡ θεία Χάρις στόν ἄνθρωπο, ἡ ψυχή ἀγωνίζεται νά τήν ἀποκτήσει μέ τήν καταφρόνησι ὅλων τῶν ὕβρεων καί ὅλων τῶν ἐπαίνων τῶν ἀνθρώπων, μέ τό μίσος ὅλων τῶν κοσμικῶν ἀπασχολήσεων πού θεωροῦνται ἔντιμες, μέ τό μίσος κάθε σωματικῆς ἀναπαύσεως, μέ τήν κάθαρσι τῆς καρδιᾶς ἀπό κάθε ρυπαρό λογισμό ἤ κοσμικό μάταιο φρόνημα, μέ νυχθήμερες προσευχές πού συνοδεύονται μέ νηστεῖες καί δάκρυα. Τότε ὁ ἀγαθός Θεός δέν θά ἀργήση νά σᾶς δώση τήν θεία Χάρι, ὁπότε θά ζήσετε πλέον μέ ἀνάπαυσι καί ἄνεσι, θά ἀποκτήσετε μεγάλη παρρησία ἐνώπιόν Του καί θά σᾶς ἰκανοποιήση ὅλα τά αἰτήματα, καθώς ἔχει γραφή (Ψαλμ. 36 : 4).

« ταῦτα ἐμνήσθην καί ἐξέχεα ἐπ᾿ ἐμέ τήν ψυχήν μου,

ὅτι διελεύσομαι ἐν τόπῳ σκηνῆς θαυμαστῆς ἕως τοῦ

οἴκου τοῦ Θεοῦ ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως καί

ἐξομολογήσεως ἤχου ἐορτάζοντος.»

Ψαλμ. 41 : 5

Ἐάν ὅμως μετά τήν ἀπόκτησί της σᾶς ἐγκαταλείψη ἡ θεϊκή θέρμη, ἀναζητήστε την πάλι καί θά ἐπιστρέψη. Ἡ θέρμη αὐτή μοιάζει μέ φωτιά πού μεταβάλλει τό ψυχρό σέ θερμό. Ὅταν λοιπόν νοιώθετε βαρειά τήν καρδιά σας, στραφῆτε πρός αὐτή καί ἐξετάστε την μέ φόβο Θεοῦ. Ἔτσι θά ἀναγκασθῆ πάλι νά θερμανθῆ καί νά πυρωθῆ μέ τήν θεϊκή φλόγα. Αὐτό ἄλλωστε ἔκανε καί ὁ προφήτης Δαβίδ. Ὅταν ἔνοιωσε τήν καρδιά του βαρειά, εἶπε: «Καί ἐξέχεα ἐπ᾿ ἐμέ τήν ψυχήν μου» (Ψαλμ. 41 : 5),

«Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων , ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου» (Ψαλμ. 142 : 5) καί τά ἀκόλουθα. Μέ τόν τρόπο αὐτό κατώρθωσε νά ξαναθερμάνη τήν καρδιά του καί νά δεχθῆ τήν γλυκύτητα τοῦ Παναγίου Πνεύματος.

Τέλος καί τῷ Θεῷ δόξα!

«ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων,

ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου,

ἐν ποιἡμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων.»

Ψαλμ. 142 : 5

Ἀπό τό βιβλίο: “ΑΒΒΑΣ ΑΜΜΩΝΑΣ”

ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ – ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ – ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ ΩΡΩΠΩΣ ΑΤΤΙΚΗ

Περί διορατικοῦ χαρίσματος καί τῆς ἀποφυγῆς τῶν ἀμελῶν

Ἀββᾶς Ἀμμωνᾶς

 

Χαίρετε ἐν Κυρίῳ ἀγαπητοί ἀδελφοί.

Γνωρίζετε ὅτι σᾶς γράφω ἐπειδή σᾶς θεωρῶ τέκνα μου ἀγαπητά καί τέκνα τῆς ἐπαγγελίας καί τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Γι᾿ αὐτό σᾶς ὑπενθυμίζω νά παρακαλῆτε νύκτα καί ἡμέρα τόν Θεό νά σᾶς προφυλάξη ἀπό κάθε ἁμαρτία. Νά ζητᾶτε καί διαρκῶς νά φροντίζετε νά σᾶς χαρίση διάκρισι καί φωτισμό, γιά νά μάθετε νά διακρίνετε τό καλό ἀπό τό κακό σέ κάθε περίπτωσι. Ἔχει γραφῆ: «Τελείων ἐστίν ἡ στερεά τροφή, τῶν διά τήν ἕξιν τά αἰσθητήρια γεγυμνασμένα ἐχόντων, πρός διάκρισιν καλοῦ τε καί κακοῦ»  (Ἑβρ. Ε΄: 14).

Τέλειοι εἶναι ὅσοι ἔγιναν υἱοί τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν καί θεωρήθηκαν ἄξιοι τῆς υἱοθεσίας τῶν οὐρανῶν καί θεωρήθηκαν ἄξιοι τῆς υἱοθεσίας καί ἔλαβαν ἀπό τόν Θεό τό χάρισμα τῆς διακρίσεως σέ ὅλα τά ἔργα τους, γιά νά μή μπορῆ κανείς νά τούς ἀπατήση. Πράγματι, συχνά ξεγελιέται ὁ ἄνθρωπος μέ τήν πρόφασι τοῦ ἀγαθοῦ καί πολλοί ἀπατῶνται, ἐπειδή δέν ἔχουν ἀκόμη λάβει ἀπό τόν Θεό τό χάρισμα τῆς διακρίσεως.

Γνωρίζοντας ὁ μακάριος Παῦλος ὅτι ἡ διάκρισις εἶναι ὁ μεγαλύτερος πλοῦτος τῶν χριστιανῶν, γράφει: «Κάμπτω τά γόνατα μου νυκτός καί ἡμέρας, ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὑπέρ ὑμῶν, ἵνα δώη ὑμῖν ἀποκάλυψιν ἐν ἐπιγνώσει αὐτοῦ πεφωτισμένοις τοῖς ὀφθαλμοῖς τῆς καρδίας ὑμῶν εἰς τό εἰδέναι ὑμᾶς τί τό πλάτος καί μῆκος καί ὕψος καί βάθος, γνῶναί τε τήν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ Κυρίου» (πρβλ. Ἐφεσ. Γ΄: 14 -19) καί τά ἀκόλουθα.

«ἵνα δώη ὑμίν κατά τόν πλοῦτον τῆς δόξης αὐτοῦ

δυνάμει κραταιωθῆναι διά τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ

εἰς τόν ἔσω ἄνθρωπον,

κατοικῆσαι τόν Χριστόν διά τῆς πίστεως

ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν,»

Ἐφεσ. Γ΄: 16 -17

Ὁ Παῦλος δηλαδή, ἐπειδή ἀγάπησε τά πνευματικά του τέκνα μέ ὅλη του τήν καρδιά, ἐπιθυμεῖ νά τούς δόθῆ ὁ μεγάλος αὐτός πλοῦτος, πού ὁ ἴδιος γνώρισε, δηλαδή ἡ χριστιανική διάκρισις. Ἤξερε ὅτι ἐάν τόν ἀποκτήσουν, δέν θά κοπιάσουν πλέον σέ τίποτε, οὔτε θά φοβηθοῦν κανένα φόβο. Ἀντίθετα θά τούς συνοδεύη ἡ θεία ἀγαλλίασις νύκτα καί ἡμέρα, καί θά γίνη γι᾿ αὐτούς τό θεῖο ἔργο γλυκύτερο «ὑπερ μέλι καί κηρίον» (Ψαλμ. Ιη΄: 11). Ὁ Θεός θά εἶναι πάντα μαζί τους καί θά τούς χαρίζη θεῖες ἀποκαλύψεις καί μεγάλα μυστήρια, τά ὁποῖα δέν μπορῶ νά ἐκφράσω μέ τήν γλῶσσα.

« ἐν καρδίᾳ καλῇ καί ἀγαθῇ ἀκούσαντες

τόν λόγον κατέχουσι

καί καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ»

Λουκ. η΄: 15

Λοιπόν, ἀγαπητοί μου, ἐπειδή σᾶς θεωρῶ παιδιά μου,, ζητῆστε ἐκτενῶς νύκτα καί ἡμέρα μέ πίστι καί μέ δάκρυα νά ἀποκτήσετε τό διορατικό αὐτό χάρισμα, τό ὁποῖο δέν ἀποκτήσατε ἀκόμη, ἀπό τότε πού ἀρχίσατε τήν ἀσκητική ζωή. Καί ἐγώ πάλι ὁ ἁμαρτωλός θά προσευχηθῶ γιά νά φθάσετε σ᾿ αὐτή τήν προκοπή καί τό μέτρο, πού δέν ἀξιώθηκαν πολλοί μοναχοί, παρά μόνο σπάνιες καί θεοφιλεῖς ψυχές σέ διάφορα μέρη.

Ἐάν λοιπόν θέλετε νά φθάσετε σ᾿ αὐτά τά μέτρα τῆς πνευματικῆς προόδου, μή συνηθίσετε τούς ἀμελεῖς μοναχούς νά σᾶς πλησιάζουν, ἀλλά προφυλαχθῆτε ἀπ᾿ αὐτούς. Διαφορετικά δέν θά σᾶς ἀφήσουν νά προοδεύσετε στήν ἔνθεη ζωή καί θά σβήσουν τήν πνευματική σας θέρμη, διότι οἱ ἀμελεῖς δέν ἔχουν θέρμη καί ἀκολουθοῦν τό δικό τους θέλημα. Κάθε φορά πού σᾶς πλησιάζουν, ὁμιλοῦν γιά κοσμικές ὑποθέσεις καί μέ τήν ὁμιλία αὐτή σβήνουν καί ἐξαφανίζουν τόν ζῆλο σας. Δέν σᾶς ἐπιτρέπουν νά προκόψετε.

« Τό πνεῦμα μή σβέννυτε, προφητείας μή ἐξουθενεῖτε.

Πάντα δέ δοκιμάζετε, τό καλόν κετέχετε·

ἀπό παντός εἴδους πονηροῦ ἀπέχεσθε.

Α΄ Θεσ. Ε΄: 19 -22

Ἔχει γραφῆ: «Τό πνεῦμα μή σβέννυτε» (Α΄ Θεσ. Ε΄: 19). Σβήνεται ὅμως μέ τήν ἀργολογία καί τόν περισπασμό. Ὅταν λοιπόν βλέπετε ἀμελεῖς, εὐεργετῆστε τους καί ἀπομακρυνθῆτε ἀπ᾿ αὐτούς καί μή τούς συναναστρέφεσθε, διότι αὐτοί εἶναι πού ἐμποδίζουν στίς ἡμέρες μας τούς ἀνθρώπους νά προοδεύσουν.

Ὑγιαίνετε ἐν Κυρίῳ,

ἀγαπητοί, ἔχοντας πνεῦμα πραότητος.

Ἀπό τό βιβλίο: “ΑΒΒΑΣ ΑΜΜΩΝΑΣ”

ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ – ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ – ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

ΩΡΩΠΩΣ ΑΤΤΙΚΗ